“Hier is de herfst veel grijzer”, dat zei mijn zoon tegen mij toen we een ommetje liepen vanuit zijn huis in Delfzijl. Het weekend ervoor was hij in Zuid Limburg geweest. Daar had hij intens genoten van de uitbundige herfstkleuren die vanaf de bomen spatten. Weer terug in Delfzijl viel het grote verschil hem op.
Lees verderAuteur: mtiemens
Herfstfenomenen
Wat hebben we een mooie herfst dit jaar. Er zit wel eens een grijze, sombere dag tussen, maar in mijn beleving hebben we vooral mooie dagen. De natuur is zich aan het voorbereiden op de winter. Dat doet ze met een kleurenpracht van heb ik jou daar. Als het zonlicht over de bomen strijkt, lijken deze in vuur en vlam te staan. Ze lokken mij naar buiten. En ik ben niet de enige die zich daartoe verleiden laat. Het is opvallende druk in het bos, in ieder geval in het weekend. Alsof iedereen denkt dat het zomaar het laatste mooie weekend van de herfst kan zijn. Daarvan wil je dan nog wel even genieten.
Lees verderWat de stilte kan brengen
Afgelopen zondag (Dag van de Stilte) mocht ik weer voorgaan bij ons in de kerk. Tijdens de voorbereiding voor deze viering kwam er een herinnering bij mij boven. Ik was tiener en liep in een drukke winkelstraat in Den Haag. In mijn herinnering kwam er plotseling een vrouw naar mij toe en vroeg of zij voor mij mocht bidden. Nog voordat ik iets kon antwoorden pakte ze me bij de arm en leidde me richting de etalages. Daar stonden we ingeklemd tussen de langslopende mensen en de etalageruit en begon ze te bidden. Ze zal het met al haar ziel en zaligheid en goede bedoelingen gedaan hebben. Maar ik voelde me vooral overrompeld en erg ongemakkelijk, opgelaten, bekeken. Dit was niet hoe ik gewend was te bidden.
Er zijn vele manieren om te bidden. In de evangelielezing laat Jezus zijn leerlingen, en dus ook ons, zien dat de manier waarop je bidt, veel zegt over je zelf. In het gebed komt je ware aard naar boven. Jezus zelf zocht vaak een eenzame, stille, plek op om te bidden. Waar vind je nog een stille plek in je eigen woonomgeving?
Kiezen voor de groene lijn
Met het oog op de komende klimaattop, hield het Vaticaan begin deze maand een eigen congres over de ecologische crisis. In Castle Gandolfo, het zomerverblijf van de paus, kwamen meer dan duizend mensen uit 80 landen naar de Raising Hope conference, om het 10 jarig bestaan van de encycliek Laudato Si’ te vieren. We hebben helaas afscheid moeten nemen van paus Franciscus, maar paus Leo trekt zijn groene lijn gelukkig moeiteloos door. Hij zei tegen de aanwezigen dat burgers in actie moeten komen. “Alleen dan zal het mogelijk zijn om de ontstane schade aan het milieu te beperken.” Ook hier geldt: Niets doen is geen optie!
Lees verderNiets doen is geen optie II
Vrede, daar verlangen we denk ik allemaal naar. Vrede, overal en voor iedereen. Hoe kunnen we daar zelf aan bijdragen? Want niets doen is geen optie! Daar ging het over in de vredesweek. De vorige keer schreef ik al over de vredeswandeling die we in Driebergen maakten. Ondertussen hebben we ook de oecumenische vredesviering gehad. Ook daar ging het om de vraag wat je meer kunt doen dan het gewone? Als individu, maar ook als kerk. Met de viering hoopten we de aanwezigen te inspireren om niet met de vraag ‘Wat kan ik doen?’ naar huis te gaan, maar met het idee ‘Dat ga ik doen!’
Lees verder
