Van God is de aarde…

Het was een hele bevalling, maar eind september zag het nieuw themanummer in de serie Oecumenische Bezinning ‘Van God is de aarde en al wat daar leeft’, het licht. Het themanummer is geschreven en samengesteld door de projectgroep Theologie Kerk en Duurzaamheid van de Raad van Kerken. Het doel van de brochure is om te laten zien dat duurzaamheid in wezen een levensbeschouwelijk en religieus vraagstuk is en daarmee tot het hart van de het geloof en de kerk behoort. Klimaatverandering en alles wat ermee samenhangt, roept nieuwe vragen op die raken aan ons leven en dus ook aan geloof, theologie en spiritualiteit. De auteurs hopen dat de brochure in vele geloofsgemeenschappen gelezen en besproken zal worden en oproept tot (zelf)reflectie. Lees verder

Heilig boontje?

Opeens zag ik ‘onze Greta Thunberg’, namelijk Lilly, de jonge klimaatstaakster uit Zeist op de televisie. “Hé, dat is Lilly” en de aandacht voor wat ik dacht dat reclame zou zijn, was gewekt. Samen met andere jonge ‘klimaattrekkers’ roept ze in het filmpje van het WNF ons volwassenen op, om beter voor hun toekomst en die van de aarde te zorgen. We moeten het anders gaan doen…. Lees verder

Klimaat(s)taken

Het begon met 1 meisje uit Zweden, Greta Thunberg en nu gaan scholieren in verschillende landen onder schooltijd de straat op om een beter en rechtvaardiger klimaatbeleid te eisen. In ons land gingen gister meer dan 10.000 jongeren naar Den Haag. En geef ze eens ongelijk. Het gaat om hun toekomst die nu wordt bepaald door de overheid en het bedrijfsleven. Maar ook de jongeren geven toe dat ze niet alles voor het klimaat overhebben. “Mijn vliegreizen pakken ze me niet af.” Lees verder

Het wonder van zaad

In het laatste weekend van augustus heb ik deelgenomen aan een retraite ‘Met hartstocht voor de wereld’; een tweedaagse retraite over Laudato Si’, verwondering en inzet. Er was aan de deelnemers gevraagd of ze een voorwerp wilden meenemen dat symbool staat voor hun betrokkenheid bij de Aarde. Ik ging dus nadenken over wat ik zou meenemen. Mijn keus is gevallen op de vruchtdozen met zaad van de bolderik. Lees verder

Bomen planten

“Voor kinderen is het planten van een boom vaak de eerste natuurervaring”, lees ik op de website van de nationale boomfeestdag. Die ervaring zullen ze daarom nooit meer vergeten. Met het planten van de boom wordt er in het kind een zaadje geplant om enthousiast te worden voor de waarden van bomen en natuur. Het maakt dat ze ervoor willen zorgen. Lees verder

Binnen- en buitenkant van duurzaamheid

Afgelopen dinsdag was het de dag van de duurzaamheid (10-10). ’s Avonds werd in pakhuis de Zwijger in Amsterdam de winnaar van de Trouw Duurzame 100 bekendgemaakt. Prinses Irene was uitgenodigd om de aftrap te geven. In het gesprek vertelde ze over haar visie dat we deel zijn van de natuur, maar dat we die vanzelfsprekende verbondenheid in de loop van de tijd zijn kwijtgeraakt. Dat zie je in de manier waarop we met de natuur omgaan. Lees verder

Magic moments

De vorige keer schreef ik al over het boek “Leven in verbinding” van prinses Irene. Daarin schrijft ze dat onderzoek naar de houding van Nederlanders ten opzichte van de natuur heeft uitgewezen dat wij ons steeds meer partner en deelgenoot weten van die natuur. En wat misschien nog belangrijker is: we gaan het soms ook voelen.

Magic moments

boom aan water

Heeft u ze weleens beleefd? Die momenten waarop je je ineens één voelt met al het leven om je heen? Magic moments, noemt prinses Irene ze. Het zijn bijzondere momenten die je zomaar kunnen overkomen; als je kijkt naar de sterrenhemel, geniet van een zonsondergang of als je stil zit midden op de hei. Ik heb zulke momenten een paar keer mogen ervaren. Aan de ene kant zijn ze overweldigend. Aan de andere kant geven ze me een onbeschrijfelijk gevoel van rust en vrede. Een gevoel van thuiskomen.

Verwondering

zonnedauw

Zulke momenten overkomen je. Ik denk dat je ze niet kunt oproepen. Je kunt er echter wel open voor staan. Dat begint volgens mij met verwondering. Verwondering voor al wat leeft. Verwondering voor het kleine; zoals een insect, de druppeltjes op de zonnedauw. Verwondering voor het grootse; de wijde uitzichten of de sterrenhemel. Verwondering over hoe alles in de natuur is gevormd en in elkaar steekt. Verwondering hoe alles op elkaar is afgestemd en samenhangt.

Vreugdevolle verantwoordelijkheid

Je verbonden weten met de Aarde en al het leven op Aarde heeft natuurlijk ook consequenties. Dan zien we dat niets op zichzelf staat. Dat alles wat we doen invloed heeft op alles om ons heen. We zijn allemaal deel van de gemeenschap van leven. En wij zijn als enige soort, met ons verstand, in staat om de consequenties van ons handelen te overzien. Tenminste, als we daartoe bereid zijn. Dat maakt ons verantwoordelijk voor alles wat we doen én denken. Dat klinkt misschien zwaar, maar het geeft juist ons leven zin. Want wat is er mooier om vol vreugde bij te dragen aan de toekomst van het leven?