Wees tevreden

Vorige week zag ik tijdens het hardlopen in het bos een pamflet op een boom. Nieuwsgierig bleef ik even staan om te kijken wat het was: Tien geboden voor het klimaat. Links een kolom met ‘Gij zult…..’ en rechts een kolom ‘stoppen met…….’. In de linker kolom stond bovenaan ‘tevreden zijn met wat je hebt’. Dat trof mij. Lees verder

Ruimte voor de rivier

Kolkende watermassa’s door de straten wezen ons vorige week op ruwe wijze op de gevolgen van  klimaatverandering. Ongekend zware regenbuien boven de Eifel, Zuid Limburg en de Ardennen zorgden ervoor dat kleine beekjes veranderden in woeste stromen, die aan hun eigen bedding niet genoeg hadden. Het water laat een spoor van verwoesting na, en veel leed voor mens en dier. Lees verder

Het begin is er, nu het vervolg nog

In ‘De utopie van de vrijwillige gedragsverandering’ op de websites van Kerk en Milieu en Nieuw Wij reageert Theo Brand op een artikel van Sieuwert Haverkoek op de website van NieuwWij. Hij noemt “Haverkoeks sympathieke bijsluiter dat geloof in universele liefde in het spoor van Lev Tolstoj de consument uiteindelijk doet veranderen” naïef. “Tenzij ook grote bedrijven en overheden zich door dit hoopvolle perspectief laten leiden.” Dat laatste is wel waar ik op hoop, want iedere politicus, beleidsmaker, manager, CEO van grote bedrijven is ook mens, burger en consument. Lees verder

Dat een nieuwe wereld komen zal

Mijmeren over de na-coronatijd. We doen het denk ik allemaal, ieder op zijn of haar eigen manier. Wat nemen we mee van deze rare tijd? Wat hebben we gemist? Wat vonden we juist fijn? Wat willen we houden, wat zouden we anders willen?

Wat we volgens mij vooral missen, is ‘de ander’; ouders, kinderen, partners, vrienden, koorleden, sportmaatjes. Zelfs school werd door een groot aantal kinderen gemist, vooral de juffen, meesters, vriendjes en vriendinnetjes. Al het andere viel daarbij in het niet. Lees verder

Afwenteling

In mijn vorige blog schreef ik n.a.v. een uitspraak van psychiater/filosoof Damiaan Denys waarin hij stelde dat het een goede zaak is dat het coronavirus voornamelijk zwakke en zieke mensen treft en ons daarmee verlost van een bevolkingsgroep die zwaar op de maatschappij drukt. Een uitspraak die nogal bot overkomt en tegen ons gevoel van medemenselijkheid ingaat. Mensen hebben immers een eigenwaarde, die druk je niet uit in economische termen. Ik eindigde mijn blog met een gewetensvraag. We kunnen wel schrikken van zo’n uitspraak als van Denys. Maar als we eerlijk naar ons economisch systeem kijken, accepteren we dan niet impliciet dat veel kwetsbare en arme mensen, planten, dieren een leefbaar bestaan onmogelijk gemaakt wordt? Is er in dit systeem respect voor de eigenwaarde van de aarde en al haar levensvormen? Lees verder