Met lichte tred

De kaft wekt al het verlangen om te gaan wandelen. Wat zou ik graag dat weggetje aflopen. Het boek ‘Met lichte tred’ van Ton Lemaire is aan de ene kant een uitnodiging om naar buiten te gaan, om je al wandelend te laten opnemen in je omgeving. Aan de andere kant is het een aanklacht tegen het vooruitgangsdenken; de vlucht vooruit, waarin alles meer en sneller moet. Het is een mooi boek om te lezen in de adventsperiode, een tijd waarin we verlangend uitzien naar …… ja, naar wat eigenlijk? Lees verder

C2C

C2C staat voor mij voor Cradle to cradle. Toen ik een e-mail van mijn broer kreeg met onderwerp C2C werd ik in eerste instantie op het verkeerde been gezet. Hij vroeg of ik mee wilde om het derde deel van de Coast to Coast walk te lopen. Hij wilde de reis opnemen in zijn aanbod van wandelreizen van zijn reisbureau Agro Natura. Ik mocht mee met de uitprobeer groep. Daar kon ik echt geen nee tegen zeggen, want…. Lees verder

Schiermonnikoog

Het was een heerlijk snoepreisje vooraf om de vakantie mee te beginnen; vier dagen Schiermonnikoog. Wat is het toch een heerlijk eiland. De boot van de vrijdagochtend was best vol. Met moeite kon ik nog een plekje vinden op het dek. Ik krijg bij het zien van al die mensen visioenen van hordes mensen waar ik, heel egoïstisch, liever alleen wil zijn. Maar het is de magie van Schier, dat dat dus gewoon kan. Lees verder

Natuur voor ons welzijn

De vorige keer schreef ik over magic moments. Momenten waarop je je ineens één weet met al het leven om je heen. Ik noemde het verbonden zijn met de Aarde, met de natuur. Hierop kwam een mooie reactie: “Natuur is mooi. Ik zou eerder zeggen dat wij daar letterlijk deel van uitmaken. ‘Verbonden zijn’ impliceert dat we ‘anders’ zijn, er ‘buiten’ staan.” Zo zie je maar weer hoe moeilijk het is om de goede woorden te vinden. Want ik bedoelde wel degelijk te schrijven dat we natuur zijn. We zijn natuur. Lees verder