Stuifmeel op de kop

Het was best wel warm, de afgelopen week. Wat een zegen is het dan om dichtbij het bos te wonen. Daar heb ik nog eindeloos in de schaduw kunnen wandelen, zonder dat het te warm was. Ik heb echt te doen met iedereen die in de stad woont waar schaduw soms ver te zoeken is. Zondagochtend heb ik samen met mijn collega ‘vrouw van de kerk’ een viering verzorgd, waarin de natuur en hoe we daarmee om kunnen gaan centraal stond. s’Middags ging ik een wandeling maken en kreeg het ene na het andere cadeautje. Een muisje dat snel het kleine paadjes overstak, maar daarna doodstil bleef zitten en zich liet bekijken, terwijl het mij wel goed in de gaten hield met zijn (haar?) glimmende kraaloogjes. Even later zat er een grote bonte specht heel laag in de boom verwoed naar insecten te zoeken. Pas na een tijdje vloog die wat verder. Wat is het toch een mooie vogel. Maar het leukste was iets wat ik nog nooit eerder had gezien.

Lees verder

Camino Hoya de Huesca in april

Wat een verschil met februari!! Toen was de kleur van het landschap vooral bruin, waartegen de amandelbloesem opvallend rose of wit afstak. Nu was het overal groen met gele accenten van de brem. Met Agro Natura gingen we voor het eerst in april naar dit gebied in de uitlopers aan de zuidkant van de Pyreneeën. Natuurlijk had ik gehoopt op veel meer bloeiende bloemen en kruiden dan in februari. Maar het overtrof mijn stoutste verwachtingen. Het geel van de verschillende soorten brem, het wit van bloesembomen die de hogere hellingen tooiden en het rood van de klaprozen in de bermen. Het paars van in het wild bloeiende irissen. En de verrassing van alle kleine bloemetjes in allerhande kleuren. Gele narcisjes die gewoon op het pad groeiden. Leverbloempjes, paars en wit, een lust voor het oog. Verschillende soorten primula’s (sleutelbloemen) die je bij ons vooral in tuinen ziet, stonden hier gewoon in het bos. Graag neem ik je mee op deze tocht aan de hand van fotocollage. Volgende week de bloemen.

Lees verder

Winterwandeling

In de laatste week van januari maakten we onze winterwandeling in de serie ‘Stiltewandelingen door de seizoenen’. Met een gedicht van Jeanette van Osselen gingen we op pad.

Gezegend zijn we met de seizoenen
van hogerhand ons toebedeeld
om ons te spiegelen, binnen en buiten,
knielen en zaaien, oogsten en danken,
leven als de seizoenen
is steeds opnieuw lucht krijgen
van Gods schepping.

Marijke van der Giessen maakte een mooi fotoverslag dat ik met jullie mag delen.

Lees verder

Verstilling

Ik kan me niet herinneren dat ik in de eerste week van januari zoveel gewandeld heb. De sneeuw lokt me naar buiten. De verstilling van het landschap voelt als een weldaad voor de ziel in de roerige wereld, waarin heel veel niet goed gaat, echt niet goed gaat. Maar de sneeuw verzacht, dekt het lelijke even toe. Daar laaf ik mij aan, voor het moment.

Lees verder