Leren leven van verwondering

De natuur zit zo wonderlijk mooi in elkaar. Neem de gerande schijnspurrie, een plantje met wit-paarse bloemetjes. Het groeit langs de randen van slenken bijvoorbeeld op Schiermonnikoog. En twee keer per dag worden ze overspoeld door de vloed, die diep in de slenken doordringt. Maar de plant wil het stuifmeel natuurlijk wel droog houden. Zodra het bloempje wordt overspoeld sluiten de bloemblaadjes zich bliksemsnel waardoor ze een luchtbelletje invangen dat het stuifmeel beschermt. Als het water dan weer zakt gaat de bloem open en kunnen de bijen weer voor de bestuiving zorgen. Ik vind dat soort oplossingen in de natuur eindeloos fascinerend.

Lees verder

Is de mens goed voor de Aarde?

Onlangs werd ik geïnterviewd voor het kerkblad van de protestantse gemeente bij ons in het dorp. De rode draad van het interview was wat natuur voor mij betekent in relatie tot (mijn) geloof. Een grote vraag, die uiteindelijk ook leidde tot de vraag: “Denk je dat de Aarde beter af is zonder de mens?” Het is een vraag die ik niet zomaar met een “ja” of een “nee” kon of kan beantwoorden. Wat is beter? Wie of wat bepaalt dat? Is het niet vooral de mens die denkt in beter of slechter? Beter voor wie of wat?

Lees verder

Een bron worden

Het werd me in de schoot geworpen. Ik mocht voorgaan op 8 maart, derde zondag van de veertigdagentijd, maar ook internationale vrouwendag. En toeval of niet, er stond een evangelieverhaal van Johannes (4, 5-42) op het rooster waarin een vrouw de hoofdrol speelt. Mooier kun je het niet krijgen. Ik vind het echt een bijzonder verhaal; een Samaritaanse vrouw, dus geen Joodse, getuigt als eerste dat Jezus de Messias is. Ze had hem ontmoet bij de bron, waar ze water ging halen en ze waren met elkaar in gesprek geraakt. Jezus weet haar in dat gesprek op waarde te schatten. Ze is voor hem een gelijkwaardige gesprekspartner. En omdat hij in haar een ware leerling/apostel ontwaart, maakt hij zich bij haar bekend als zijnde de Messias.

Lees verder

Ik kijk uit naar het sociale kantelpunt

“Wat een leuke jas”, zeggen mensen nu tegen mij als ik mijn ‘nieuwe’ jas aan heb. “Een Black Friday deal?” “Nee, maar wel een koopje bij de tweedehands klerenwinkel van het Leger des Heils.” De rood-oranje jas met houwtje touwtje hing daar en straalde de boodschap uit: “Ik hang hier voor jou!” Het werkte. Ik heb mij erdoor laten verleiden en ben er erg blij mee. Hij is toch wel een stukje warmer dan mijn oude dun geworden zwarte winterjas. Zo makkelijk en leuk kan duurzaam doen dus zijn. Toch gaapt er nog een groot gat tussen duurzaam willen leven en duurzaam doen. Waarom?

Lees verder

Kiezen voor de groene lijn

Met het oog op de komende klimaattop, hield het Vaticaan begin deze maand een eigen congres over de ecologische crisis. In Castle Gandolfo, het zomerverblijf van de paus, kwamen meer dan duizend mensen uit 80 landen naar de Raising Hope conference, om het 10 jarig bestaan van de encycliek Laudato Si’ te vieren. We hebben helaas afscheid moeten nemen van paus Franciscus, maar paus Leo trekt zijn groene lijn gelukkig moeiteloos door. Hij zei tegen de aanwezigen dat burgers in actie moeten komen. “Alleen dan zal het mogelijk zijn om de ontstane schade aan het milieu te beperken.” Ook hier geldt: Niets doen is geen optie!

Lees verder