Onze rommel ligt overal

De Aarde, ons huis, lijkt steeds meer te veranderen in een vuilnisbelt, schrijft paus Franciscus in Laudato Si’. We kunnen alleen maar beamen dat hij groot gelijk heeft. Zelfs de oceanen ontspringen de dans niet. Deze week was weer het volop in het nieuws. Lees verder

Advertenties

#zwerfie

Ik denk dat het op het station was dat ik een filmpje zag over het opruimen van zwerfafval. Als we dat met ons allen zouden doen, dan is het zo gepiept. Het filmpje roept op om elke dag één stuk zwerfvuil op te ruimen, daar een foto van te maken en die op Twitter of Instagram te plaatsen met #zwerfie. Voor mij is dat eerlijk gezegd geheimtaal. Maar de actie vind ik sympathiek. Ik doe maar mee zonder foto’s en getwitter.

We ergeren ons allemaal aan zwerfafval. Maar als 25% van de mensen elke dag iets oprapen dan zijn die 50 miljoen blikjes die in de  bermen rondzwerven in een mum van tijd verdwenen. Doet u mee? Het is vandaag de Dag voor de Aarde (Earthday). Een mooie dag om met dit mooi initiatief te beginnen. En u weet, en dat geldt voor alles, alle kleine beetjes helpen. Meer weten, klik dan hier.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Rijsenburgselaan

Vakantiegevoel

Wat zou het toch heerlijk zijn als je na thuiskomst het vakantiegevoel nog een tijdje kunt vasthouden. In de krant las ik een artikel met een aantal tips erin. De meeste ben ik weer vergeten, maar ze inspireerden me wel om zelf een aantal te verzinnen en te doen. Ik had de luxe dat ik in de eerste week de dag rustig kon beginnen. De wekker ging wel om 7.00 uur maar ik hoefde er nog niet direct uit. Wat lezen in bed of met een kop thee op de bank. Zo begon de dag tijdens het kamperen ook vaak. Al was de bank dan een kampeerstoeltje. Dat eerste kopje thee in het zonnetje voor de tent terwijl de rest van het gezin nog in de slaapzak ligt, is de lekkerste van de hele dag.

Soms ging ik juist ’s ochtends vroeg hardlopen. Ik zag dat het veld niet ver van ons huis geel en wit was van het boerenwormkruid en duizendblad. Dat nodigde uit om een paar mooie veldboeketten te plukken. Dat we buiten konden eten hielp natuurlijk ook om het vakantiegevoel nog wat te rekken. Het zijn eigenlijk maar kleine dingen die maken dat je thuis nog kunt nagenieten. Een wandelingetje na het eten of juist aan het begin van de dag, een glaasje wijn met een boek aan het eind van de avond en de televisie nog een paar dagen uit laten.

DSCN1816

Het liefst had ik de krant ook nog genegeerd. Het was heerlijk om drie weken lang niks te weten van wat er in de wereld gebeurde. We lazen geen krant, zelfs niet de koppen van de krant in de supermarkt, we hoorden geen radio en zagen geen televisie. Maar weer thuis is dat toch wel een stuk moeilijker.

En dan last but not least, fietsen. Fietsen naar je werk. En als je dat altijd al doet, fiets dan eens een andere route en kijk met de ogen van een vakantieganger. Zo fiets ik vaak door Amelisweerd naar de lapjesmarkt in Utrecht voor stof voor de bijenwasdoeken. Voor de boerenbont moest ik deze keer naar Veenendaal. Een mooie route op de grens van de Utrechtse Heuvelrug en het Kromme Rijngebied en dan bij Amerongen de berg over. De marktkoopman vond het zo geweldig dat ik was komen fietsen dat hij me 5 euro korting gaf om een kop koffie te gaan drinken. Het werd thee met een aardbeiengebakje op een terrasje. Vakantiegevoel op en top.