Het was best wel warm, de afgelopen week. Wat een zegen is het dan om dichtbij het bos te wonen. Daar heb ik nog eindeloos in de schaduw kunnen wandelen, zonder dat het te warm was. Ik heb echt te doen met iedereen die in de stad woont waar schaduw soms ver te zoeken is. Zondagochtend heb ik samen met mijn collega ‘vrouw van de kerk’ een viering verzorgd, waarin de natuur en hoe we daarmee om kunnen gaan centraal stond. s’Middags ging ik een wandeling maken en kreeg het ene na het andere cadeautje. Een muisje dat snel het kleine paadjes overstak, maar daarna doodstil bleef zitten en zich liet bekijken, terwijl het mij wel goed in de gaten hield met zijn (haar?) glimmende kraaloogjes. Even later zat er een grote bonte specht heel laag in de boom verwoed naar insecten te zoeken. Pas na een tijdje vloog die wat verder. Wat is het toch een mooie vogel. Maar het leukste was iets wat ik nog nooit eerder had gezien.
Lees verderverwondering
Leren leven van verwondering
De natuur zit zo wonderlijk mooi in elkaar. Neem de gerande schijnspurrie, een plantje met wit-paarse bloemetjes. Het groeit langs de randen van slenken bijvoorbeeld op Schiermonnikoog. En twee keer per dag worden ze overspoeld door de vloed, die diep in de slenken doordringt. Maar de plant wil het stuifmeel natuurlijk wel droog houden. Zodra het bloempje wordt overspoeld sluiten de bloemblaadjes zich bliksemsnel waardoor ze een luchtbelletje invangen dat het stuifmeel beschermt. Als het water dan weer zakt gaat de bloem open en kunnen de bijen weer voor de bestuiving zorgen. Ik vind dat soort oplossingen in de natuur eindeloos fascinerend.
Lees verderBloemen langs de Camino Hoya de Huesca
Vorige week konden jullie meelopen langs de Camino Hoya de Huesca in de zuidelijke uitlopers van de Spaanse Pyreneeën. Een mooie wandelreis die door Agro Natura wordt georganiseerd. Voor vandaag had ik nog de bloemen beloofd. Het is slechts een fractie van wat we gezien hebben.
Lees verderEen bron worden
Het werd me in de schoot geworpen. Ik mocht voorgaan op 8 maart, derde zondag van de veertigdagentijd, maar ook internationale vrouwendag. En toeval of niet, er stond een evangelieverhaal van Johannes (4, 5-42) op het rooster waarin een vrouw de hoofdrol speelt. Mooier kun je het niet krijgen. Ik vind het echt een bijzonder verhaal; een Samaritaanse vrouw, dus geen Joodse, getuigt als eerste dat Jezus de Messias is. Ze had hem ontmoet bij de bron, waar ze water ging halen en ze waren met elkaar in gesprek geraakt. Jezus weet haar in dat gesprek op waarde te schatten. Ze is voor hem een gelijkwaardige gesprekspartner. En omdat hij in haar een ware leerling/apostel ontwaart, maakt hij zich bij haar bekend als zijnde de Messias.
Lees verderWinterwandeling
In de laatste week van januari maakten we onze winterwandeling in de serie ‘Stiltewandelingen door de seizoenen’. Met een gedicht van Jeanette van Osselen gingen we op pad.
Gezegend zijn we met de seizoenen
van hogerhand ons toebedeeld
om ons te spiegelen, binnen en buiten,
knielen en zaaien, oogsten en danken,
leven als de seizoenen
is steeds opnieuw lucht krijgen
van Gods schepping.
Marijke van der Giessen maakte een mooi fotoverslag dat ik met jullie mag delen.
Lees verder
