Het Amerikaanse tijdschrift Time heeft gister (11-12-13) Paus Franciscus uitgeroepen tot persoon van het jaar 2013. Een geweldige opsteker voor de Rooms-Katholieke Kerk, die toch vaak negatief in het nieuws was. Time stelt dan ook “Wat deze paus zo belangrijk maakt is de snelheid waarmee hij tot de verbeelding van miljoenen mensen is gaan spreken die de hoop op de kerk hadden opgegeven. Zelden wiste een nieuwe speler op het wereldtoneel zo snel zo veel aandacht op zich te vestigen.” Franciscus brengt de klassieke boodschap van de kerk terug door de extra inzet voor de armen. Hij maakt duidelijk, in woord en daad dat de mensen samen kerk zijn.

Ook ik ben gegrepen door het charisma van de paus, door zijn uitspraken en door zijn gewone omgang met de mensen. Het zou toch fantastisch zijn als het gerucht over het ontsnappen van de paus uit het Vaticaan (stiekem langs de Zwitserse garde glippen) om de armen aalmoezen te brengen, waar zou zijn. Onze pastoor verwoordde zijn idee over de paus in de trend van: “Als je vroeger een artikel in de krant zag over de paus dacht ik, wat is er nu weer aan de hand? Nu, bij paus Franciscus denk ik, toch even lezen wat voor interessants hij te vertellen heeft.”

In zijn eerste apostolische exhortatie Evangelium gaudium (De vreugde van het evangelie) constateert een groeiende kloof tussen een meerderheid die arms is en de happy few die in weelde leeft. Deze oneerlijke verdeling is volgens de paus een gevolg van ideologieën die de absolute autonomie van de markt en financiële speculatie verdedigen. Daarom zegt de paus ‘nee’ tegen een tirannie van de markt, tegen een economie die mensen uitsluit. Hij roept Christenen op om afstand te nemen van de ‘welvaartstheologie’ die ten koste gaat van de ‘verantwoordelijkheid jegens onze broeders en zusters.’ Paus Franciscus zit hiermee op dezelfde lijn als onze vorige paus Benedictus, die pleitte voor een eerlijke verdeling van grondstoffen en voedsel en voor een veilige leefomgeving.

Nu maar hopen dat het charisma van de paus zo sterk is dat de samenleving hem niet alleen maar beluistert en bejubelt, maar zijn woorden ook omzet in daden. De kerk kan het voortouw nemen, waarbij we niet moeten vergeten dat wij, mensen, de kerk zijn. Het begint dus bij jezelf, maar alleen samen kunnen we op de weg van gerechtigheid gaan, de weg die Jezus ons wijst.