Met heel veel plezier heb ik, als lid van de werkgroep Theologie Kerk en Duurzaamheid, het afgelopen jaar meegedacht, -geschreven en -gewerkt aan de zogenaamde Noach-leergang, een nieuw perspectief op de ecologische crisis. Zoals de naam al zegt vormt het bijbelse Noachverhaal de kapstok om met elkaar in gesprek te gaan over geloof en duurzaamheid. Het verhaal van de zondvloed laat ons niet alleen de nood van de tijd zien; de klimaatverandering met alle gevolgen. Het biedt ook hoop onder de regenboog; het verbond tussen God en heel de aarde. Dit alomvattende verbond lijkt de sleutel tot een nieuw begrijpen, een nieuw perspectief over hoe we met de aarde en al haar bewoners kunnen samenleven.
Lees verderlevenshouding
Wie is Hij voor mij?
Soms krijg je je inspiratie voor een overweging gewoon in de trein. Deze keer werd die mij in de schoot geworpen door een drietal jongens op het balkon. Ze waren volgens mij op weg naar België – ik hoorde de plaatsnaam Kortrijk vallen – om daar hun examenfeestje te vieren. Ze hadden tent en slaapzak bij zich en verheugden zich op een leuk weekend. Het balkon is en lawaaiige plek in de trein, maar ik hoorde toch wat van hun gesprek. Toen ik woorden als God, geloof, schepping en wetenschap opving was mijn interesse gewekt en spitste ik mijn oren. Wat ik uit de flarden van het gesprek kon opmaken kunt u lezen in de overweging “Wie is Hij voor Mij?” van zondag 7 juli.
Ruimte geven
In de weken na Pasen worden er in de kerk veel Bijbelteksten gelezen die gaan over liefde; geen gemakkelijke of goedkope liefde, maar de liefde die ons verbindt met Jezus, met elkaar, en met heel de schepping. “Blijf in mijn liefde,” zegt Jezus. Als je mijn geboden onderhoudt, zul je in mijn liefde blijven. En dan voegt hij er nog aan toe. “Dit zeg Ik u opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge worden.” Jezus belooft een vreugdevol leven als we proberen met Hem, met elkaar en met heel de schepping verbonden te blijven. Een hoopvolle boodschap in deze tijd van verharding in de samenleving. Lees verder
Aandachtig luisteren
Meestal hebben we het over het verkleinen van onze ecologische voetafdruk als het om duurzaam leven gaat. Maar misschien zouden we het meer over onze klimaathanddruk moeten hebben. Hoe kun je die inzetten om je klimaatschaduw te vergroten? Of te wel, hoe kun je meer mensen inspireren om ook duurzaam te gaan leven? Met die vraag hebben de deelnemers van de Laudato si’ ondersteuningsdag in twee workshops gestoeid. Lees verder
Witte Donderdag
Vandaag is het Witte Donderdag. In de christelijke traditie herdenken we dat Jezus voor de laatste keer samen met zijn vrienden at. In het evangelie van Johannes lezen we dat, voordat ze aan tafel gingen, Jezus hen de voeten waste. Petrus verwoordde, namens de leerlingen, hoe ongemakkelijk dit voor ze was. Hun Heer en meester die zich voor hen vernederde tot een slavenklusje. Maar Jezus deed het uit liefde. En hij hoopte voor hen, voor ons, een voorbeeld te zijn: ‘Maar als Ik, de Heer en Leraar, uw voeten heb gewassen, dan behoort ook gij elkaar de voeten te wassen. Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat gij zoudt doen zoals Ik U gedaan heb.’ Lees verder
