Afgelopen zondag sloten we in Driebergen de week van gebed voor eenheid van de christenen af met een oecumenische viering. Het was weer een mooie mix van inhoud, gebed en liederen die de kleurrijke diversiteit van de kerkgenootschappen weerspiegelt. Het is zo fijn om samen te zingen en te bidden, je voelt dat het verbindt ondanks de verschillen die er ook mogen zijn. Maar we weten we geloven en leven uit die ene Kracht, die ene Bron van Liefde die we God noemen. We zijn als stralen van de zon, dragers van Zijn Licht, als takken aan een boom die allen gevoed worden door dezelfde kracht uit de wortels. Daarin weten we ons met elkaar verbonden en kunnen we zeggen: “Ja, ik geloof.”
Lees verderlevenshouding
Heel de aarde
Heel de aarde is het thema van de nieuwe reizende expositie van het kunstenaarscollectief ArsProDeo. Dit doen ze in samenwerking met GroeneKerken. Het lijkt misschien een verrassende samenwerking, maar eigenlijk is het een hele logische. Kunst kan de ogen openen voor de schoonheid, kwetsbaarheid en gebrokenheid van de natuur. Kunst kan het vonkje zijn om het gesprek over geloof en duurzaamheid aan te wakkeren, want dat mag niet doven. Dat is ook waar GroeneKerken voor staat, omdat de schepping roept om een kerk die zorg draagt. Zaterdag 28 september werd expositie feestelijk geopend in de Wilhelminakerk in Bussum. Hierbij een impressie van een inspirerende middag.
Lees verderNoach Leergang
Met heel veel plezier heb ik, als lid van de werkgroep Theologie Kerk en Duurzaamheid, het afgelopen jaar meegedacht, -geschreven en -gewerkt aan de zogenaamde Noach-leergang, een nieuw perspectief op de ecologische crisis. Zoals de naam al zegt vormt het bijbelse Noachverhaal de kapstok om met elkaar in gesprek te gaan over geloof en duurzaamheid. Het verhaal van de zondvloed laat ons niet alleen de nood van de tijd zien; de klimaatverandering met alle gevolgen. Het biedt ook hoop onder de regenboog; het verbond tussen God en heel de aarde. Dit alomvattende verbond lijkt de sleutel tot een nieuw begrijpen, een nieuw perspectief over hoe we met de aarde en al haar bewoners kunnen samenleven.
Lees verderWie is Hij voor mij?
Soms krijg je je inspiratie voor een overweging gewoon in de trein. Deze keer werd die mij in de schoot geworpen door een drietal jongens op het balkon. Ze waren volgens mij op weg naar België – ik hoorde de plaatsnaam Kortrijk vallen – om daar hun examenfeestje te vieren. Ze hadden tent en slaapzak bij zich en verheugden zich op een leuk weekend. Het balkon is en lawaaiige plek in de trein, maar ik hoorde toch wat van hun gesprek. Toen ik woorden als God, geloof, schepping en wetenschap opving was mijn interesse gewekt en spitste ik mijn oren. Wat ik uit de flarden van het gesprek kon opmaken kunt u lezen in de overweging “Wie is Hij voor Mij?” van zondag 7 juli.
Ruimte geven
In de weken na Pasen worden er in de kerk veel Bijbelteksten gelezen die gaan over liefde; geen gemakkelijke of goedkope liefde, maar de liefde die ons verbindt met Jezus, met elkaar, en met heel de schepping. “Blijf in mijn liefde,” zegt Jezus. Als je mijn geboden onderhoudt, zul je in mijn liefde blijven. En dan voegt hij er nog aan toe. “Dit zeg Ik u opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge worden.” Jezus belooft een vreugdevol leven als we proberen met Hem, met elkaar en met heel de schepping verbonden te blijven. Een hoopvolle boodschap in deze tijd van verharding in de samenleving. Lees verder

