Wie is Hij voor mij?

Soms krijg je je inspiratie voor een overweging gewoon in de trein. Deze keer werd die mij in de schoot geworpen door een drietal jongens op het balkon. Ze waren volgens mij op weg naar België – ik hoorde de plaatsnaam Kortrijk vallen – om daar hun examenfeestje te vieren. Ze hadden tent en slaapzak bij zich en verheugden zich op een leuk weekend. Het balkon is en lawaaiige plek in de trein, maar ik hoorde toch wat van hun gesprek. Toen ik woorden als God, geloof, schepping en wetenschap opving was mijn interesse gewekt en spitste ik mijn oren. Wat ik uit de flarden van het gesprek kon opmaken kunt u lezen in de overweging “Wie is Hij voor Mij?” van zondag 7 juli. 

Witte Donderdag

Vandaag is het Witte Donderdag. In de christelijke traditie herdenken we dat Jezus voor de laatste keer samen met zijn vrienden at. In het evangelie van Johannes lezen we dat, voordat ze aan tafel gingen, Jezus hen de voeten waste. Petrus verwoordde, namens de leerlingen, hoe ongemakkelijk dit voor ze was. Hun Heer en meester die zich voor hen vernederde tot een slavenklusje. Maar Jezus deed het uit liefde. En hij hoopte voor hen, voor ons, een voorbeeld te zijn: ‘Maar als Ik, de Heer en Leraar, uw voeten heb gewassen, dan behoort ook gij elkaar de voeten te wassen. Ik heb u een voorbeeld gegeven, opdat gij zoudt doen zoals Ik U gedaan heb.’ Lees verder

Groene catechismus

‘Een donderpreek voor de niet groene gelovige’, kopte Trouw (19-2-2024) om de Groene catechismus van Sam Janse onder de aandacht te brengen. Zo’n kop trekt de aandacht en prikkelde mij in ieder geval om het artikel te lezen en het boekje aan te schaffen. Dat is gelukkig een stuk sympathieker geschreven dan een donderpreek doet vermoeden, al schroomt Janse niet om het soms scherp te stellen. De Groene catechismus geeft richtlijnen, handvatten hoe je groen-gelovig kunt leven.

Lees verder

Stilstaan bij dankbaarheid

Gister is met Aswoensdag de veertigdagentijd begonnen. De periode waarin christenen zich voorbereiden op het feest van Pasen: de opstanding van Jezus, de overwinning van het leven op de dood. Een periode van eenvoud, inkeer en bezinning. Hoe ieder dat doet en deze tijd beleeft is verschillend. Lees verder

Laat de aarde juichen

Het besef dat we duurzamer, zorgzamer met de Aarde en al haar bewoners (ook planten en dieren) om moeten gaan dan we nu doen, groeit gelukkig. Over dit onderwerp verschijnt het ene boek na het andere, meestal vanuit een bepaalde discipline, de economie, de landbouw, religie. Maar in het boek ‘Laat de aarde juichen’; duurzaam beheer van de schepping worden deze disciplines gecombineerd. In het boek staat een belangrijke vraag centraal: Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de aarde een bewoonbare plek blijft of weer wordt, niet alleen voor de mensen, maar voor alle levende wezens op aarde. Zowel met de titel als met deze vraag geeft het boek blijk van een positieve insteek, namelijk dat het kan, het is mogelijk. De vraag is hoe. Hoe kan er vanuit de traditie van het christelijk geloof hier een antwoord op worden geformuleerd en kan er een nieuw handelingsperspectief worden ontwikkeld? En wat heeft dit dan te zeggen voor de economie, de landbouw, de handel, de politiek. Met name door deze combinatie van ‘theorie en praktijk’, vond ik het boek verrijkend voor de gedachtenvorming. Lees verder