Afgelopen zondag (Dag van de Stilte) mocht ik weer voorgaan bij ons in de kerk. Tijdens de voorbereiding voor deze viering kwam er een herinnering bij mij boven. Ik was tiener en liep in een drukke winkelstraat in Den Haag. In mijn herinnering kwam er plotseling een vrouw naar mij toe en vroeg of zij voor mij mocht bidden. Nog voordat ik iets kon antwoorden pakte ze me bij de arm en leidde me richting de etalages. Daar stonden we ingeklemd tussen de langslopende mensen en de etalageruit en begon ze te bidden. Ze zal het met al haar ziel en zaligheid en goede bedoelingen gedaan hebben. Maar ik voelde me vooral overrompeld en erg ongemakkelijk, opgelaten, bekeken. Dit was niet hoe ik gewend was te bidden.
Er zijn vele manieren om te bidden. In de evangelielezing laat Jezus zijn leerlingen, en dus ook ons, zien dat de manier waarop je bidt, veel zegt over je zelf. In het gebed komt je ware aard naar boven. Jezus zelf zocht vaak een eenzame, stille, plek op om te bidden. Waar vind je nog een stille plek in je eigen woonomgeving?
Natuur
Zonneliedpelgrimage
Afgelopen zaterdag heb ik meegedaan met de Zonneliedpelgrimage. Deze pelgrimage wordt dit jaar gelopen ter ere van het 800 jarig bestaan van het mooie Zonnelied dat Franciscus van Assisi aan het eind van zijn leven schreef. En ook om het 10 jarig jubileum van de encycliek Laudato Si’ van paus Franciscus ‘te vieren’. De encycliek ontleent zijn naam immers aan het Zonnelied. De pelgrimstocht loopt van Friesland naar Brabant en is al een eind op weg. Ik liep de mooie etappe van ’s Hertogenbos naar Plaats de Kleine Aarde in Boxtel.
Lees verderDwars door Engeland
De afgelopen vier weken heb ik weer volop mogen genieten van de prachtige natuur in Engeland. Via de Coast to Coast walk die Alfred Wainwright in 1972 heeft ontwikkeld, en nu een officieel erkende nationale lange wandeling is geworden, trokken we door het Lake District, de Yorkshire Dales en de Yorkshire Moors. De C2C is een van de populairste wandelingen die Agro Natura aanbiedt. Vier weken betekende voor mij vier groepen met steeds verschillende lieve, interessante en boeiende mensen. Allemaal anders, maar met een grote passie voor wandelen en liefde voor de natuur.
Lees verderThe Cuthbert’s way heeft van alles wat
Vorige week heb ik voor de vierde keer met Agronatura de Cuthbert’s way gelopen en er weer met volle teugen van genoten. Het gebied rondom de Schots/Engelse grens is en blijft een mooi en afwisselend gebied. Maar ik vroeg me af of ik er weer over zou schrijven. Dat heb ik immers al een paar keer gedaan. Gaat dat mijn lezers niet vervelen? Toen kreeg ik echter de volgende reactie: Ik wens je hele mooie reizen toe en hoop dat je weer nieuwe inspiratie opdoet. Het is altijd bijzonder om je blogs te lezen en je foto’s te zien — het voelt dan toch een beetje alsof ik met je meereis. Dus bij deze laat ik jullie toch weer een keertje met me meereizen.
Lees verderCamino de la Hoya de Huesca
Ik was een poosje uit de lucht om de Camino de la Hoya de Huesca te lopen. Een pelgrimspad aan de Spaanse kant door de lage Pyreneeën. Het was in één woord schitterend. Elke dag anders. De eerste dagen keken we op tegen de ‘mallos’, hoge rotsen die zijn blijven staan, terwijl de rest eromheen is geërodeerd. Gieren nestelen er boven op en zweefden boven ons hoofd. We maakten wandelingen met uitzicht op de vlakte van Huesca, en soms zagen we aan de andere kant de besneeuwde toppen van de hoge Pyreneeën. We zagen en hoorden de kraanvogels over ons heen trekken, genoten van de bloeiende amandelbloesem en verwonderden ons over de dikke stammen van oeroude olijfbomen en steen- en hulsteiken. Hier en daar ontbrak een brug of had de rivier de stapstenen lukraak ergens anders neergelegd. Maar op de blote voeten kwamen we altijd aan de overkant. Hierbij een fotoverslag van deze mooie reis die door Agro Natura wordt aangeboden. En wie weet, ga ik hem volgend jaar als reisleider doen.
Lees verder
GroenGeloven 