Natuur

door

Leven in de oceanen

Lieve mensen. Ik ben de Coast to Coast Walk aan het wandelen in Engeland. Daarom maak ik me er met deze blog makkelijk van af door jullie een blog van Matty van Leijnhorst te delen over het leven in de oceanen. Matty is communicatiemedewerker van de Laudato si’ Alliantie Nederland. Haar blog in het kader van de Wereld Oceanendag (8 juni) raakte mij. Wat gebeurt er met je als je een dier recht in de ogen kijkt, zelfs al is het ‘maar’ van een tekening? De oceanen zitten vol leven en zijn van ongekend belang voor al het leven op Aarde. Maar ook het leven in de oceanen wordt bedreigd. Lees hier het blog van Matty.

Coast to Coast Walk. Lake District. Foto: Marjolein Tiemens-Hulscher
door

Verwonderwandeling

Verwondering en ontzag voor de natuur kunnen we ervaren in het grootse en spectaculaire; overweldigende uitzichten, mooie zonsondergangen, een donderende onweersstorm. Maar ook het kleinste bloempje kan ons verwonderen als we er oog voor hebben; de schoonheid van het detail.

Johan Goud schrijft in het laatste nummer van Speling (2024-1) ‘De aarde bewonen’, het vraagt om te beginnen van ons dat we eindelijk op aarde landen. Hoever je daarvan nog af staat, dringt tot je door als een onaanzienlijk bloemetje langs het pad waar je loopt, je plotseling opvalt.’ Paus Franciscus nodigt ons in Laudato si’ dan ook uit om de natuur met verwondering tegemoet te treden. Lees verder →

door

Ruimte geven

In de weken na Pasen worden er in de kerk veel Bijbelteksten gelezen die gaan over liefde; geen gemakkelijke of goedkope liefde, maar de liefde die ons verbindt met Jezus, met elkaar, en met heel de schepping. “Blijf in mijn liefde,” zegt Jezus. Als je mijn geboden onderhoudt, zul je in mijn liefde blijven. En dan voegt hij er nog aan toe. “Dit zeg Ik u opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge worden.” Jezus belooft een vreugdevol leven als we proberen met Hem, met elkaar en met heel de schepping verbonden te blijven. Een hoopvolle boodschap in deze tijd van verharding in de samenleving. Lees verder →

door

Stilstaan bij dankbaarheid

Gister is met Aswoensdag de veertigdagentijd begonnen. De periode waarin christenen zich voorbereiden op het feest van Pasen: de opstanding van Jezus, de overwinning van het leven op de dood. Een periode van eenvoud, inkeer en bezinning. Hoe ieder dat doet en deze tijd beleeft is verschillend. Lees verder →

door

Stuurloze Ark

Met de werkgroep Theologie Kerk en Duurzaamheid, waar ik voorzitter van mag zijn, zijn we verdiepingsmateriaal aan het maken over geloof en duurzaamheid. Daarbij gebruiken we het Noachverhaal als kapstok. In de klimaatdiscussie wordt het zondvloed verhaal nog wel eens aangehaald. Vaak wordt dan gezegd, dat het nu niet God is die de Aarde laat overstromen maar dat de mens zelf de vloed over zich afroept door onze manier van leven. Maar het is veel interessanter om te kijken, of het Noach-verhaal ook houvast en inspiratie biedt voor een duurzamere omgang met de Aarde, zodat we ook deel van de oplossing kunnen zijn. Lees verder →