Als het goed is ben ik op dit moment met het laatste deel van de Coast to Coast Walk bezig en wandel ergens op de Yorkshire Moors. Daarom grijp ik ook voor nu terug naar een andere column. Deze keer wel een van mezelf, die eerder is verschenen in de nieuwsbrief van de Groene Kerken. Ik was gevraagd om ‘de inspiratie’ te schrijven met het onderwerp ‘Vier de schepping.’ Dat deed ik graag. Klik op de link voor de nieuwsbrief met daarin mijn column.
Verwondering en ontzag voor de natuur kunnen we ervaren in het grootse en spectaculaire; overweldigende uitzichten, mooie zonsondergangen, een donderende onweersstorm. Maar ook het kleinste bloempje kan ons verwonderen als we er oog voor hebben; de schoonheid van het detail.
Johan Goud schrijft in het laatste nummer van Speling (2024-1) ‘De aarde bewonen’, het vraagt om te beginnen van ons dat we eindelijk op aarde landen. Hoever je daarvan nog af staat, dringt tot je door als een onaanzienlijk bloemetje langs het pad waar je loopt, je plotseling opvalt.’ Paus Franciscus nodigt ons in Laudato si’ dan ook uit om de natuur met verwondering tegemoet te treden. Lees verder
In de weken na Pasen worden er in de kerk veel Bijbelteksten gelezen die gaan over liefde; geen gemakkelijke of goedkope liefde, maar de liefde die ons verbindt met Jezus, met elkaar, en met heel de schepping. “Blijf in mijn liefde,” zegt Jezus. Als je mijn geboden onderhoudt, zul je in mijn liefde blijven. En dan voegt hij er nog aan toe. “Dit zeg Ik u opdat mijn vreugde in u moge zijn en uw vreugde volkomen moge worden.” Jezus belooft een vreugdevol leven als we proberen met Hem, met elkaar en met heel de schepping verbonden te blijven. Een hoopvolle boodschap in deze tijd van verharding in de samenleving. Lees verder
Zaterdag 2 september liep ik met een klein groepje een scheppingswandeling over de landgoederen Bornia en Heidestein. Het was de eerste herfstachtige ochtend met mist, die de honderden spinnenwebben deed oplichten. We hebben ons gelaafd aan de stilte, die door de mist nog intenser was dan anders. Langzaam trok de mist op en brak de zon door. Een weldadig begin van een mooie dag. Lees verder
Afgelopen weekend moest ik weer aan een avond in Zoetermeer denken. Bij een bijeenkomst hadden we een mooi gesprek gehad over het gedachtengoed van de encycliek Laudato si’ en het gebed voor de Aarde dat daarin staat. Bij de vraag wat deze avond je gebracht had antwoordde iemand: “Ik ga schoonheid zaaien.” Ik vond het een verrassend antwoord en moest daar weer aan denken, omdat ik me dit weekend ergerde aan een paginagrote klimaatadvertentie van de rijksoverheid in Trouw (daarover straks meer). Ik bedacht me dat schoonheid zaaien niet alleen de wereld mooier maakt, maar ook jezelf goed doet. Met ergeren schiet je immers niks op. Daar heb je vooral zelf last van. Daarom is het goed om je elke keer weer te focussen op schoonheid zaaien. Of anders gezegd, duurzaamheid positief benaderen, het is geen keuze tégen vervuiling en vernietiging maar een keuze vóór een leefbare Aarde. Lees verder
GroenGeloven 