Fietsen in de meivakantie

Fietsen is mei, dan is alles nog mooi licht groen.

Fietsen is mei, dan is alles nog mooi licht groen.

We blijken als gezin heel hip te zijn. In een uitzending van het jeugdjournaal op 29 april was fietsen en kamperen in de natuur zonder luxe één van de coolste dingen die je met je ouders kunt doen. Wij doen het al jaren, fietsen en kamperen in de meivakantie, meestal in eigen land. Dit keer begonnen we in het coulissenlandschap van de Achterhoek in de buurt van het Gelderse Hengelo. Vandaar naar het noorden, door Overijssel over alle ‘bergen’ van de Sallandse Heuvelrug, naar het zuiden van Drente (2 dagen). Vlak bij Zuidwolde hebben we op een hele leuke natuurkamping gestaan. We hadden de tent gelukkig op tijd staan voordat een enorme onweersbui losbarstte. Het is altijd wel spannend in een kleine tent met onweer. De regen kletterde zo hard op het tentdoek dat we elkaar niet eens konden verstaan. We moesten de bel water die in de luifel ontstond om de minuut legen. Maar we hebben de bui goed en droog doorstaan.

In afwachting van de onweersbui op de camping bij Zuidwolde

In afwachting van de onweersbui op de camping bij Zuidwolde

De volgende dag ging het oostwaarts via Giethoorn richting Kraggenburg. Weer een heel ander landschap. Van bos en hei, naar het open plassen en moerasgebied van de Wieden. In Giethoorn hebben we uitgekeken naar de herkenbare plekken uit de nog zwart-wit film ‘Fanfare’ van Bert Haanstra. Sommige bruggetjes waren wel wat breder geworden, maar het paviljoen van ‘Krijns’ was goed herkenbaar aan de vorm en de ligging aan het water. Hier hebben we voor de veranderring heerlijk op het terras geluncht.

De picknick is een belangrijk onderdeel van de dag.

De picknick is een belangrijk onderdeel van de dag.

Picknicken is leuk, maar een lunch op een terras in de zon, uit de wind en uitzicht over het water is een echte traktatie. Het café van Geursen was ook nog herkenbaar en heet nu heel toepasselijk ‘Fanfare’; kon niet missen dus. Zowel voor ons als voor de kinderen maken stukjes herkenning het fietsen extra leuk. En als we weer eens met de trein naar opa en oma in Haren gaan is het een sport om vanuit de trein de plekjes te herkennen waar we gefietst hebben.

Via Kampen en de Veluwe ging het weer richting Driebergen. De laatste dag gelukkig met de wind in de rug, want die trok aan en was best fris. Het was een weekje (5 dagen) van volop genieten; van het fietsen, de zeer afwisselende landschappen en het kamperen.

Alle nachten hebben we op een camping uit het groene boekje gestaan. Dat vinden wij toch de leukste terreinen. Lekker terug naar basic, zal ik maar zeggen. Een dak boven je hoofd, te eten, broodje bakken aan een stok boven het vuur en elkaars gezelschap; verder geen soesa. Deze manier van vakantie vieren geeft een heerlijk gevoel van vrijheid en het is nog duurzaam ook; een vakantie met een kleine voetafdruk. We zouden niet meer anders willen.

Broodjes bakken boven het vuur. Je moet even geduld hebben, maar daarna heb je ook wat.

Broodjes bakken boven het vuur. Je moet even geduld hebben, maar daarna heb je ook wat.

 

Advertenties

2 thoughts on “Fietsen in de meivakantie

  1. Bij jullie verhaal over je fietsvakantie moet ik eraan denken dat ik ooit (op een jeugdkamp met de verkennerij) me doodongelukkig heb gevoeld. De primitieve omstandigheden, keihard werken om de basale levensbehoeften veilig te stellen, kou en regen, alles nat, het sanitair (wat heet?!), …, enfin, misschien omdat ik het thuis nooit heb geleerd. Zij gingen zelden op vakantie toen de kinderen nog jong waren; daar was geen geld voor. Later gingen zij naar kleinschalige familiehotelletjes voor een paar weken. Kamperen hebben zij nooit gekend.
    Mijn ouders waren dan ook verbaasd dat ik van de verkennerij lid wilde worden en met dat zomerkamp mee wilde gaan. Toen ik van het zomerkamp thuis kwam was ik zo vermagerd (en trouwens ooit smerig) dat mijn eigen moeder van mij schrok. Aansluitend heb ik dan ook de verkennerij weer verlaten en heb die beslissing nooit betreurd. Mijn vakanties verliepen overigens nooit in luxueuze omstandigheden; we (voornamelijk een broer van mij en zijn gezin) huurden een bescheiden vakantiewoning in de Alpen en wandelden 10 tot 12 uren in de bergen. Maar als je thuis kwam, was er een douche en zo meer.
    Ik vind het geweldig dat mensen, zoals jullie, ervoor kiezen met de natuur verbonden te zijn op dié manier. Maar ik word me er weer ‘ns van bewust hoe verschillend mensen zijn.
    Wat doen jullie komende zomer?

    Heb ’t goed samen en h.gr.v.
    F.

    • Jammer Frans dat je eerste ervaring met kamp op een desillusie uitliep. Een beetje mooi weer met kamperen is ook wel fijn. Als wij een paar dagen in de regen moeten kamperen gaat de lol er ook wel wat af hoor. Gelukkig zijn er nog andere mogelijkheden om tijdens de vakanties toch van de natuur te genieten zoals jullie deden met de bergwandelingen. Zo kiest iedereen dat wat bij hem of haar past. Het moet wel leuk zijn.

      Groeten, Marjolein

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s