Het is goed als moeders huilen, is een hoofdstuk uit het onlangs verschenen boek Scheppings(t)rouw van Lysanne van de Kamp-Rinzema. ‘Huilende moeders zien we niet. Ze huilen omdat de aarde zucht. Ze huilen om de toekomst van hun kinderen. Het is goed dat moeders huilen.’ Ruim tien jaar geleden begon ik met deze website Groen Geloven, omdat ik ook zo’n huilende moeder was en nog steeds ben. Het huilen stopt niet, maar is wel een noodzakelijke fase in de weg naar handelen. In haar boek schetst van de Kamp, moeder van een peuter, op een toegankelijke wijze hoe zij met haar gezin deze weg gaat. Ze vertelt openhartig hoe de Bijbel, haar geloof en het vertrouwen in God haar hiervoor inspireren, motiveren en troosten. Zij gaat inmiddels weer met een hoopvol hart door het leven. Dat gunt ze andere mensen, die zich door de milieucrisis weggeblazen voelen, ook.
Lees verderAuteur: mtiemens
Groene catechismus
‘Een donderpreek voor de niet groene gelovige’, kopte Trouw (19-2-2024) om de Groene catechismus van Sam Janse onder de aandacht te brengen. Zo’n kop trekt de aandacht en prikkelde mij in ieder geval om het artikel te lezen en het boekje aan te schaffen. Dat is gelukkig een stuk sympathieker geschreven dan een donderpreek doet vermoeden, al schroomt Janse niet om het soms scherp te stellen. De Groene catechismus geeft richtlijnen, handvatten hoe je groen-gelovig kunt leven.
Lees verderStilstaan bij dankbaarheid
Gister is met Aswoensdag de veertigdagentijd begonnen. De periode waarin christenen zich voorbereiden op het feest van Pasen: de opstanding van Jezus, de overwinning van het leven op de dood. Een periode van eenvoud, inkeer en bezinning. Hoe ieder dat doet en deze tijd beleeft is verschillend. Lees verder
Stuurloze Ark
Met de werkgroep Theologie Kerk en Duurzaamheid, waar ik voorzitter van mag zijn, zijn we verdiepingsmateriaal aan het maken over geloof en duurzaamheid. Daarbij gebruiken we het Noachverhaal als kapstok. In de klimaatdiscussie wordt het zondvloed verhaal nog wel eens aangehaald. Vaak wordt dan gezegd, dat het nu niet God is die de Aarde laat overstromen maar dat de mens zelf de vloed over zich afroept door onze manier van leven. Maar het is veel interessanter om te kijken, of het Noach-verhaal ook houvast en inspiratie biedt voor een duurzamere omgang met de Aarde, zodat we ook deel van de oplossing kunnen zijn. Lees verder
Laat de aarde juichen
Het besef dat we duurzamer, zorgzamer met de Aarde en al haar bewoners (ook planten en dieren) om moeten gaan dan we nu doen, groeit gelukkig. Over dit onderwerp verschijnt het ene boek na het andere, meestal vanuit een bepaalde discipline, de economie, de landbouw, religie. Maar in het boek ‘Laat de aarde juichen’; duurzaam beheer van de schepping worden deze disciplines gecombineerd. In het boek staat een belangrijke vraag centraal: Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de aarde een bewoonbare plek blijft of weer wordt, niet alleen voor de mensen, maar voor alle levende wezens op aarde. Zowel met de titel als met deze vraag geeft het boek blijk van een positieve insteek, namelijk dat het kan, het is mogelijk. De vraag is hoe. Hoe kan er vanuit de traditie van het christelijk geloof hier een antwoord op worden geformuleerd en kan er een nieuw handelingsperspectief worden ontwikkeld? En wat heeft dit dan te zeggen voor de economie, de landbouw, de handel, de politiek. Met name door deze combinatie van ‘theorie en praktijk’, vond ik het boek verrijkend voor de gedachtenvorming. Lees verder
