Zaterdag 2 september liep ik met een klein groepje een scheppingswandeling over de landgoederen Bornia en Heidestein. Het was de eerste herfstachtige ochtend met mist, die de honderden spinnenwebben deed oplichten. We hebben ons gelaafd aan de stilte, die door de mist nog intenser was dan anders. Langzaam trok de mist op en brak de zon door. Een weldadig begin van een mooie dag. Lees verder
Mens erger je niet, zaai schoonheid
Afgelopen weekend moest ik weer aan een avond in Zoetermeer denken. Bij een bijeenkomst hadden we een mooi gesprek gehad over het gedachtengoed van de encycliek Laudato si’ en het gebed voor de Aarde dat daarin staat. Bij de vraag wat deze avond je gebracht had antwoordde iemand: “Ik ga schoonheid zaaien.” Ik vond het een verrassend antwoord en moest daar weer aan denken, omdat ik me dit weekend ergerde aan een paginagrote klimaatadvertentie van de rijksoverheid in Trouw (daarover straks meer). Ik bedacht me dat schoonheid zaaien niet alleen de wereld mooier maakt, maar ook jezelf goed doet. Met ergeren schiet je immers niks op. Daar heb je vooral zelf last van. Daarom is het goed om je elke keer weer te focussen op schoonheid zaaien. Of anders gezegd, duurzaamheid positief benaderen, het is geen keuze tégen vervuiling en vernietiging maar een keuze vóór een leefbare Aarde. Lees verder
Durf over het water te lopen
Juli 2023 gaat de boeken in als de maand met de hoogste wereldtemperatuur ooit gemeten. Deze zomer zijn bosbranden en overstromingen, over de hele wereld, schering en inslag. De taal in het klimaatdebat wordt steeds alarmistischer. Secretaris-generaal Guterres van de VN zei dat de wereld zich op de ‘highway to hell’ bevindt, zolang landen de fossiele brandstoffen niet uitbannen. Moet de toon van het klimaatdebat inbinden? Ja, zeggen sommigen, anders raken mensen moedeloos en lamgeslagen. Je moet ook een toekomstperspectief bieden. Nee, zeggen anderen, je moet de urgentie blijven benadrukken anders sussen we ons zelf in slaap. Lees verder
De koek is op
Augustus is nog maar net begonnen en toch is wat de Aarde ons jaarlijks duurzaam kan geven aan grondstoffen alweer op. De volgende vijf maanden leven we op de pof. We lenen van de toekomst, van onze kinderen en kleinkinderen. Het is een lening die we niet terug kunnen betalen. Maar we kunnen die wel verkleinen en dat zijn we aan hen verplicht. Lees verder
Mini vijvertje, kleine moeite, groot plezier
Wat was het de laatste tijd dorstig weer, warm en droog. Ging ik naar buiten, dan nam ik altijd een flesje water mee of een thermoskan thee. Maar waar drinken vogels en insecten als het meer dan 30 dagen niet geregend heeft en alle kleine plasjes zijn opgedroogd? Een klein bakje water in de tuin of op het balkon weten ze te vinden. Lees verder
GroenGeloven 