Een bron worden

Het werd me in de schoot geworpen. Ik mocht voorgaan op 8 maart, derde zondag van de veertigdagentijd, maar ook internationale vrouwendag. En toeval of niet, er stond een evangelieverhaal van Johannes (4, 5-42) op het rooster waarin een vrouw de hoofdrol speelt. Mooier kun je het niet krijgen. Ik vind het echt een bijzonder verhaal; een Samaritaanse vrouw, dus geen Joodse, getuigt als eerste dat Jezus de Messias is. Ze had hem ontmoet bij de bron, waar ze water ging halen en ze waren met elkaar in gesprek geraakt. Jezus weet haar in dat gesprek op waarde te schatten. Ze is voor hem een gelijkwaardige gesprekspartner. En omdat hij in haar een ware leerling/apostel ontwaart, maakt hij zich bij haar bekend als zijnde de Messias.

Lees verder

Ik kijk uit naar het sociale kantelpunt

“Wat een leuke jas”, zeggen mensen nu tegen mij als ik mijn ‘nieuwe’ jas aan heb. “Een Black Friday deal?” “Nee, maar wel een koopje bij de tweedehands klerenwinkel van het Leger des Heils.” De rood-oranje jas met houwtje touwtje hing daar en straalde de boodschap uit: “Ik hang hier voor jou!” Het werkte. Ik heb mij erdoor laten verleiden en ben er erg blij mee. Hij is toch wel een stukje warmer dan mijn oude dun geworden zwarte winterjas. Zo makkelijk en leuk kan duurzaam doen dus zijn. Toch gaapt er nog een groot gat tussen duurzaam willen leven en duurzaam doen. Waarom?

Lees verder

Kiezen voor de groene lijn

Met het oog op de komende klimaattop, hield het Vaticaan begin deze maand een eigen congres over de ecologische crisis. In Castle Gandolfo, het zomerverblijf van de paus, kwamen meer dan duizend mensen uit 80 landen naar de Raising Hope conference, om het 10 jarig bestaan van de encycliek Laudato Si’ te vieren. We hebben helaas afscheid moeten nemen van paus Franciscus, maar paus Leo trekt zijn groene lijn gelukkig moeiteloos door. Hij zei tegen de aanwezigen dat burgers in actie moeten komen. “Alleen dan zal het mogelijk zijn om de ontstane schade aan het milieu te beperken.” Ook hier geldt: Niets doen is geen optie!

Lees verder

Naar wat ongrijpbaar is en toch bestaat

Voor de meesten van ons ligt de zomervakantie alweer achter ons. We kunnen weer even teren op de herinneringen aan de reizen, ver weg of dichtbij, kort of lang, die we gemaakt hebben. Als we op reis gaan bereiden we ons voor, we hebben verwachtingen en hopen dat die verwachtingen vervuld worden. Dat deden de voorvaderen van het joodse volk ook, lezen we in Wijsheid, de eerste lezing van de viering op 10 augustus waarvoor ik de overweging mocht maken. Vol vreugde konden zij de vervulling verwachten van de beloften waarop ze vertrouwden, want de uittocht van Egypte was aangekondigd en ze hadden zich voorbereid.

Lees verder

Handboek kerkvergroeners

Ongeveer een jaar geleden werd ik benaderd door Carla Dik-Faber, projectleider bij GroeneKerken. Ze vroeg me of ik mee wilde schrijven aan een handboek voor kerkvergroeners. Die kunnen immers wel een steuntje in de rug gebruiken. Ze vroeg mij speciaal voor een verdiepend hoofdstuk, omdat (kerk)vergroenen niet een lijstje met karweitjes mag worden dat, uit een drammerig rechtvaardigheidsgevoel, moet worden afgewerkt. “Kun jij iets dieper ingaan op de spirituele kant van duurzaamheid?” Natuurlijk wilde ik dat. Het was een uitdaging die ik wel aan wilde gaan.

Lees verder