Met de handen in de aarde

Soms heb je van die tijden dat je veel te veel met je hoofd bezig bent. Veel lezen, denken, schrijven, allemaal heel leuk, maar op een gegeven moment lukt het gewoon niet meer. Dan is het hoofd te vol, er kan niks meer bij. Dan moet je er dus gewoon even mee stoppen; even weg van bureau en computer. Wat is het dan heerlijk om lekker in de aarde te kunnen wroeten.

Sinds een paar weken ben ik weer actief als vrijwilliger in de ecotuin van de kinderboerderij in Driebergen. De tuin is niet heel erg groot, maar wel ingericht met verschillende leefgebiedjes. Zo is er een vijver met een moerasgebiedje en een heuvel met een kalkrijk en een kalkarm gedeelte. Door de hele tuin heen zijn er schuilplekken voor insecten, salamanders, muizen en egels. Er springt regelmatig iets voor je voeten of handen weg als je bezig bent. Het is gewoon al fijn om daar te zijn.

ecotuin 2ecotuin 1

Van de week heb ik veel grote rozetten met een enorme penwortel eruit gehaald. Deze plant, en ik moet eerlijke bekennen dat ik de naam niet weet, overwoekerde de rest van de planten nogal. Bij elke rozet die ik weghaalde kwam er een verrassing onder vandaan, zoals kleine anjers, trilgras en last but not least marjolein. Op een of andere manier vind ik het altijd leuk de plant waarnaar ik vernoemd ben tegen te komen; of het nu in de tuin is of op vakantie in de bermen. Zo met de handen in de aarde bezig zijn, dat doet een mens goed.

Advertenties

One thought on “Met de handen in de aarde

  1. Je ervaring, Marjolein, is zeer bekend in het monastieke leven. Vanaf de tijd van de monniken en monialen in de Egyptische woestijn (4de eeuw), maar zeker overal sinds Benedictus (grondlegger van het westers monastieke leven, 6de eeuw) leeft altijd de overtuiging dat iedereen gehouden is ook handwerk te doen, bv. de tuin te onderhouden, groente te kweken, het klooster schoon te houden, iets te produceren waarvan de kloosterlingen kunnen leven … en zo meer.
    Het motief is niet alleen maar practisch, bv. omdat niemand de hele dag kan studeren, lezen of bidden, maar de noodzaak van handwerk is ook een overtuiging door het besef dat we, behalve geestelijk, ook lichamelijk zijn. We moeten ons eigen lichaam onderhouden (eten, rusten, in conditie houden, schoon houden en nog veel meer), waarom zou dat niet gelden voor de omgeving waarin elke mens lichamelijk is. Bovendien is het ontspannend en veel arbeid, met name in de natuur, brengt de monnik en de moniaal bij de wonderlijke schepping van God voor Wie h/zij leeft, Die hij bemint, bewondert en aanbidt.
    F.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s