Geniet u ook van de lange zomeravonden? Ik weet, ze zijn op dit moment niet allemaal zo lekker dat je eindeloos buiten kunt zitten met een glaasje witte wijn of rosé. De nattigheid gooit soms roet in het eten. Maar nu is het ’s avonds heerlijk om hard te lopen. Lees verder
Auteur: mtiemens
Kloosterweekend
Soms is het even tijd voor een pas op de plaats. Even niet meer te vliegen, te zorgen voor; kortom even tijd voor jezelf om tot jezelf te komen. Ik neem het me zo vaak voor om die tijd te maken, maar het komt er zelden van. Dus, het klinkt misschien een beetje tegenstrijdig, ik heb het ingepland. Al maanden stond afgelopen weekend (vrijdag t/m maandag) ingepland als een kloosterweekend. Met een groepje mensen uit de parochie en anderen zijn we naar een klooster in Chevetogne geweest. Het klooster heeft twee kerken, een Latijnse en een Byzantijnse. Voor mij was het een eerste kennismaking met de Byzantijnse gezangen. Het was prachtig. Een handje vol monniken weten te klinken als een meerstemmig koor. Als je ergens tot rust wilt komen, dan kan het daar. Ik snapte niet zoveel van wat er allemaal gebeurde bij de verschillende diensten. Het gewoon over me heen laten komen was al genoeg.
En natuurlijk heb ik er ook heerlijk gewandeld in de prachtige omgeving met heuvels, bossen, beekjes, grasland en bouwland. Ik heb genoten van de stilte, de bloeiende bloemen in de bermen, de zingende vogels, de verrassende doorkijkjes en mooie uitzichten; maar ook van het lezen van mijn boek in de zon in de tuin van het huis waar we sliepen. De rust en de stilte waren weldadig. Het was genoeg om er gewoon maar te zijn.
“Gewoon maar zijn wie je bent, met je pijn, je verdriet, je lach en je lied.” De laatste avond kreeg ik bericht dat een dierbare medeparochiaan en koorlid maandag het sacrament van de ziekenzalving zou ontvangen. Pijn en verdriet. Ik kon het toen niet delen met de anderen. Het gaf me troost om buiten, bij de ondergaande zon te zingen, voor haar, voor God, voor mezelf? Ik weet het niet. Maar het was zo mooi om te doen en het gaf me een heel rustig en vredig gevoel. Zingend bidden als je zelf geen woorden hebt. Het gebeurde daar vanzelf.
Moraal op de werkvloer
Een paar weken geleden gaf ik in Gouda een lezing over geloof en duurzaamheid. In de discussie kwam ter sprake of verandering richting een duurzame samenleving van onderop moet komen of van bovenaf? Het blijkt altijd weer een lastige vraag zonder een eenduidig antwoord. Het moet van beide kanten komen, zou ik zeggen. Lees verder
Wees waakzaam
Bij het doorbladeren van mijn verzameling teksten en aantekeningen voor het voorbereiden van lezingen kwam ik de onderstaande tekst tegen. Ik weet niet meer van wie ik de tekst gekregen heb en dus ook niet wie hem geschreven heeft. Maar ik vind het een mooie tekst en wil die graag met jullie delen. Het is een aansporing om waakzaam te blijven. Een herinnering dat “duurzaam doen” een werkwoord is en continu alertheid vraagt. Dat we onze aandacht om zorg voor de schepping niet mogen laten verslappen. Zo’n herinnering is soms nodig, want voor je het weet……..
Wees waakzaam, want voor je het weet
heeft de consumptiewereld met je diepste dromen een loopje genomen
en je verlangen naar geluk netjes ingepakt in koopgedrag.
Wees waakzaam, want voor je het beseft
zijn je vragen verstomd en zie je niet meer hoe het onrecht wordt goedgepraat
en ben je mooi aangepast aan wat de gewone gang van zaken heet.
Wees waakzaam, want voor je het beseft
praat je mee met was ze allemaal zeggen
dat het elk voor zich is in het leven en dat jij toch ook maar één keer leeft.
Wees waakzaam, want voor je het beseft
leef ook jij ten koste van anderen ook al heb je de mond vol
van kiezen voor de zwaksten.
Rondje supermarkt
Groene Bijbel
Wat heeft de Bijbel ons te leren over duurzaamheid? Het is een vraag die me vaak gesteld wordt en geregeld onderwerp is van de lezingen die ik geef. Ondanks dat het woord duurzaamheid niet in de Bijbel voorkomt, kun je wel zeggen dat duurzaamheid een Bijbels concept is. Het heeft immers alles te maken met de heelheid van de schepping en hoe we als mens met de schepping omgaan. Steeds meer christenen zien in dat geloven ook betekent: nadenken over natuur en milieu. Hoe sta je hierin als mens? En wat betekent dit voor je levensstijl?
Het Nederlands Bijbelgenootschap brengt daarom de Groene Bijbel uit. Alle teksten over natuur en duurzaamheid worden groen gedrukt. Het blijken er meer dan 1500 te zijn. Maar de Groene Bijbel biedt meer. Naast de gewone bijbeltekst staan er verdiepende artikelen in over Bijbel, geloof en duurzaamheid. Portretten geven een inkijkje hoe bekende christenen de Bijbel ‘groen’ door vertalen naar hun dagelijks leven.
Bij deze hoor ik nu blijkbaar tot de bekende christenen. In de Groene Bijbel vertel ik over ons leven zonder auto. Niet zozeer over hoe we dat in de praktijk doen, als wel wat het ons, of, in ieder geval mij, heeft gebracht.
De Groene Bijbel is ook nog eens duurzaam in zichzelf. Deze uitgave wordt namelijk gedrukt op papier van oude ingezamelde bijbels. Een bijbel gooi je niet zomaar bij het oud papier. Maar er weer nieuwe bijbels van maken, dat is natuurlijk een heel ander verhaal. Zo wordt de blijde boodschap in een nieuwe groene jas weer verder verteld. Het verhaal krijgt zo een nieuwe dimensie. Ik vind het een mooie gedachte.
Vrijdag 3 juni reikt het NGB de voorpublicatie uit op het GroenGelovig-congres dat de Christenunie samen met vele andere organisaties organiseert. De Groene Bijbel zelf wordt in oktober verwacht. Ik ben eerlijk gezegd zeer benieuwd welke teksten de groene status hebben gekregen. Duurzaamheid is immers meer dan alleen groen.
GroenGeloven 