Dat het loflied blijft klinken

In de psalmen, maar in veel meer Bijbelteksten en ook in het zonnelied van Franciscus van Assisi zingt heel de schepping Gods lof, of wordt daartoe opgeroepen. ‘Zijn pracht straalt over aarde en hemel’ staat boven psalm 148 in de Willibrord vertaling van 1995. De psalm roept heel de kosmos op, van de hemel en haar bewoners tot de aarde met haar wateren en alles wat er leeft, inclusief de mens om God te loven.

Heel de schepping zingt

Ik schrijf dit eind februari, na een heerlijke lenteweek. Heel de natuur lijkt te juichen en te jubelen om God te eren. Ik zie het in de bloeiende krokussen, het fladderen van de vlinders. Ik hoor het in het zingen van de vogels en het zoemen van de insecten. En ik voel het in het sprongetje dat mijn hart maakt bij het zien van een ijsvogeltje op een onverwacht moment.

OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Foto: M. Tiemens-Hulscher

Tegelijk bekruipt me bezorgdheid. Ruim een week geleden konden we nog schaatsen. Is dit niet een gevolg van de klimaatverandering waarmee de aarde te maken heeft? Hoe zal het gaan met de vlinders en de hommels die nu al rondvliegen en alle andere dieren die wellicht te vroeg uit hun winterslaap ontwaken. Vinden zij genoeg voedsel? En wat als het toch weer een stuk kouder wordt? Kan de schepping blijven zingen? Of stevenen we af op een dode lente, zoals in het boek van Rachel Carlson (Silent spring).

Zorgzame partner

Het is goed om hier bezorgd over te zijn, maar niet om erover te blijven tobben. Hoe kunnen we de tobberigheid die rond klimaatverandering, verlies van biodiversiteit en duurzaamheid hangt doorbreken? Daar is een positieve en spirituele insteek voor nodig. Daar ligt ook een rol voor de kerk. Zij kan uitleggen dat het er niet om gaat om de aarde te redden, terwijl het eigenlijk al te laat is – het is vijf over twaalf zoals weleens gesteld wordt – maar om het eren van de schepping, vandaag, onder de omstandigheden waarin wij en ons gemeenschappelijk huis nu bevinden. Laten we ons telkens opnieuw realiseren dat de hele schepping en alle schepselen samen en afzonderlijk een teken zijn van Gods goedheid.

relaties herstellen John Hain

Beeld Pixabay, John Hain

Dat we leven van Gods genade en dat de mens door de genadigheid van de aarde wordt uitgenodigd een zorgzame partner te zijn; geen plunderaar, maar ook geen strijder om haar te redden. Dat ligt niet binnen het bereik en kunnen van de mens. Het is God die redding brengt. Waar wij aan kunnen werken is het herstellen van de beschadigde en gebroken relaties tussen God, mens en aarde. Dat we in onze keuzes rekening houden met het effect dat die hebben op het leven van andere mensen en de niet menselijke natuur. Dat we het eren van de schepping daarin leidend laten zijn. Dan zal het loflied van de schepping blijven klinken.

One thought on “Dat het loflied blijft klinken

  1. ‘Eren van de schepping’, ja, dan zal het loflied van de schepping blijven klinken!
    Hiervan ben ik mij echt bewust geworden door het lezen van Groene Theologie. Indrukwekkend, hoe de auteur Trees van Montfoort alle aspecten van de schepping/natuur en onze omgang daarmee met een theologische en ecologische én feministische benadering weet te verhelderen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s