Spiritualiteit

door

Engel van deemoed

Afgelopen zondag is de Advent begonnen. Wees waakzaam , leef met aandacht, zorg dat je wakker bent, dat is de boodschap die Marcus (13,33-37) ons meegeeft voor de Advent. Een best goede gedachte voor de Advent. Het verhaal van Marcus is het slot en rede waarin de bezorgde vraag gesteld wordt: “Waar loopt dit aardse gebeuren allemaal op uit en wanneer zal dit plaats vinden? Niemand die het weet. We leven nu 2000 jaar later, nog steeds met dezelfde vraag. “Waar gaat het met deze wereld naar toe?” Kranten en TV brengen nieuws dat ons verontrust; oorlog, vluchtelingen die nergens heen kunnen, honger en armoede, klimaatverandering en nog veel meer. De al zolang beloofde vrede lijkt nog steeds ver weg. En we hunkeren er naar. Iedereen droomt van vrede. Een vrede, die meer is dan de afwezigheid van wapengekletter, zoals Mirjam Kollenstaart-Muis het verwoordde.

maria schrobt vloerWaar zijn de boodschappers van het goede nieuws gebleven? Net als de Joden van weleer kijken ook wij uit naar goed nieuws, naar hoop, naar licht in onze onrustige en omgewoelde wereld. Tweeduizend jaar geleden waren het de engelen, als boodschappers van God, die het goede nieuws brachten. Doen ze dat nog steeds? Ik denk het wel, maar ze doen het heel subtiel. Als we niet ‘wakker’ zijn merken we ze niet op. De engel van deemoed bijvoorbeeld. Die komt heel stil bij je binnen, zit in jezelf. De engel van deemoed geeft iemand de moed om de waarheid over zichzelf in te zien, zo zegt Anselm Grün, Benedictijner Monnik en schrijver. De engel wil niemand kleiner maken, maar wel het bewust zijn geven dat de valkuilen die je bij anderen ziet ook jou valkuilen kunnen zijn. De Advent is een mooie periode om eens te luisteren naar de engel van deemoed. Wat heeft hij mij te zeggen?

door

Portemonneetjes die verbinden

portemonneetje van sappakZondag 14 september nam diaken Coen van Loon afscheid van onze parochie. Hij vertrekt naar een parochie in Amsterdam. We zullen hem missen. Ik ook, want hij was mijn maatje om duurzaamheid in de parochie vorm te geven. Zo had hij een keer een paar lege sap- en melkpakken meegekomen naar een bijeenkomst over ‘Geloven op reis’. Op die avond vertelde Annemarie Scheerboom over haar ontmoeting met paus Franciscus op de laatste Wereldjongerendagen in Rio. Ze had de paus toen een eigengemaakt portemonneetje van een melkpak gegeven. En Coen wist dat. Daarom had hij die pakken meegenomen. Aan het eind van de avond liet Annemarie zien hoe je daar een portemonneetje van kan vouwen.

portemonnetjes vouwen 1

portemonneetjes vouwen 5Op startzondag begin deze maand hebben we tijdens de koffie met een aantal mensen portemonneetjes zitten vouwen. De koren hebben ook nog gevouwen na afloop van hun repetities. Alle portemonneetjes zijn gevuld met een hartje waarop een wens, mooie spreuk, of groet was geschreven. Tijdens de afscheidsviering hebben we Coen een tas vol van deze portemonneetjes meegegeven die hij kan uitdelen aan zijn toekomstige parochianen. Zo blijven we toch een beetje verbonden met elkaar.

portemonneetjes vouwen 7portemonneetjes vouwen 6

De foto’s zijn gemaakt door Joy Nicola en geven een beeld van hoe gezellig het was om samen de portemonneetjes te vouwen. Wil je zelf zo’n portemonneetje maken dan is hier een filmpje, waarop je kunt zien hoe dat moet.

door

Vasten

Gisteravond (aswoensdag) zijn we naar de kerk geweest om, naar goede katholieke traditie, het askruisje te halen.

‘Mens, gij zijt stof en stof zult gij worden’.

Deze woorden maken je enigszins nederig. Ze maken je weer bewust van je eigen vergankelijkheid. Het brengt mij in de gemoedstoestand die past bij het begin van de veertigdagentijd. De veertigdagentijd, in de katholieke kerk een tijd voor bezinning, inkeer en zelfreflectie als voorbereiding op het paasfeest. Van oudsher gaat deze periode gepaard met een vorm van vasten, bijvoorbeeld afzien van vlees of alcohol.

geen twitter

 

Ik zie, en lees in de krant, dat er nu steeds meer niet katholieken en zelfs niet gelovigen een behoefte hebben om te vasten. Je ziet dan ook allerlei nieuwe vormen van vasten ontstaan. Mensen zoeken naar manieren om even afstand te kunnen nemen van de drukke jachtige wereld waarin we leven. Afstand nemen van de verleidingen van de reclame, afstand nemen van dat alles moet, afstand nemen van overmatig consumptie, afstand nemen van sociale media.

 

40 dagen om te leren

Een andere reden om te gaan vasten is de zorg om het milieu en de klimaatverandering. De Aarde en de mensheid is er zeer bij gebaat als we een wat sobere, duurzame levensstijl ontwikkelen. De vastenperiode is een mooie gelegenheid om daarin weer een nieuwe stap te zetten. Hoe vaak gebeurt het niet dat je besluit om iets helemaal anders te gaan doen? En dat je dan na vijf dagen weer in het oude patroon vervalt. Dat is eigenlijk helemaal niet vreemd. Nieuwe gewoontes laten zich niet van de een op andere dag vastzetten in ons brein. Uit ervaring blijken onze hersenen 40 dagen nodig te hebben om nieuwe voorkeurspatronen aan te leren en te verankeren. De veertigdagentijd is dus een uitermate geschikte oefenperiode.

DagenZonderVleesLogo

Autovasten Volledig (lever je sleutels in) Deels (specificeer welke ritten je niet meer met de auto gaat doen)

Autovasten
Volledig (lever je sleutels in)
Deels (specificeer welke ritten je niet meer met de auto gaat doen)

Wij hebben als gezin ons voorgenomen om geen vlees te eten (behalve op de zondag, dat is de compromis). Andere ideeën voor ‘klimaatvasten’ zijn bijvoorbeeld autovasten (volledig (sleutels inleveren) of specifieke ritten met OV of fiets (boodschappen)), geen drinken kopen in pakjes, blikjes of flesjes zonder statiegeld, alleen lokaal geproduceerd voedsel eten, etensrestjes verwerken in andere maaltijden (of een restjesdag invoeren), minder en/of korter douchen, geen nieuwe kleding kopen.

door

Groene oecumene

In het kader van de week van het Gebed voor de eenheid kwamen afgelopen zondag (19 januari) over de gehele wereld christenen in oecumene bijeen. Bij ons in Driebergen hadden we een gezamenlijk viering met vier geloofsgemeenschappen (RK, vrijzinnig en twee Protestantse gemeenten). Aan de kerken was gevraagd om een voorwerp mee te nemen dat symbool staat voor de tradities in de eigen kerk, maar tegelijk ook een verbindend element heeft. Vanuit de katholieke geloofsgemeenschap had ik de tafelloper van Pure Jute meegenomen. De tafelloper is gemaakt van biologische jute uit Bangladesh en India door vrouwen die daarvoor op basis van het fair trade principe zijn beloond. Op de tafelloper een inspirerend gebed van Franciscus van Assisi. Franciscus was juist door zijn eenvoud heel puur in zijn geloof in God. Hij zal alles als een eenheid. Alle planten, dieren, mensen, ja zelfs de zon en de maan noemde hij zijn broeders en zusters.

Hierin ligt een opdracht aan ons allemaal, aan ieder christen (en niet christen); wees een beheerder van de schepping en beheer haar met liefde.

Deze liefde is wat ons bindt en waarin we samen kunnen optrekken. Samen zoeken naar initiatieven voor een duurzame toekomst. Ik hoop dat de tafelloper zo een symbool zal worden voor een groene oecumene in Driebergen.

De tafelloper, symbool voor groene oecumene.

De tafelloper, symbool voor groene oecumene.

Het gebed van Franciscus op de tafelloper is als volgt:

Maak mij een instrument van uw vrede,

laat mij liefde brengen waar haat is.

Laat mij hoop geven wie niet meer hoopt.

Geloof aan wie twijfelt.

Laat mij licht brengen waar het duister is.

En vreugde waar mensen bedroefd zijn.

Heer help mij.

 

De tafelloper is te bestellen via de website van de Advenstsactie.

door

Groene Sint

Vol verwachting klop ons hart. Hij komt, hij komt die goede beste Sint. Sinds afgelopen zaterdag zijn we weer helemaal in de ban van Sinterklaas, zowel gelovigen als niet meer gelovigen. We trekken lootjes, thuis, op school, op de vereniging en maken verlanglijstjes. De winkels puilen uit van het speelgoed en op de TV worden we overspoeld door reclame voor meestal toch wel grote cadeaus. Ik vind het wel jammer dat de commercie het sinterklaasfeest zo beheerst. Daarom vond ik de column die van de week op de site van kerk en milieu verscheen wel leuk. Daarin wordt de groene Sint geïntroduceerd.

Gespot, de Groene Sint (www.kerkenmilieu.nl)

Gespot, de Groene Sint (www.kerkenmilieu.nl)

Een sinterklaas die Faire trade chocoladeletters uitdeelt en pieten die biologische peperpoten strooien. Een sinterklaas, die de cadeautjes koopt in de wereldwinkel of bij de kringloop. En dit hoeven er ook helemaal niet zoveel te zijn. Laten we ons vooral richten op de gezelligheid van het samenzijn en samen zingen. Op de voorpret bij het maken van surprises en gedichten. Ik vind het altijd mooi om te bedenken hoe iemand voor jou bezig is geweest om iets leuks te schrijven en te maken. Andersom is het ook zo dat ik, bij het maken van de gedichten en surprise de hele tijd denk aan degene voor wie het bedoeld is. Zo bezig zijn is ook een vorm van aandacht hebben voor elkaar. Dat is voor mij het mooie van het sinterklaasfeest. Doe jij ook mee met de groene Sint?