Mijn boekenplank is weer een boek rijker: ‘Super Waar, je volgende stap in duurzaam boodschappen doen’. Het is eigenlijk niet de goede plaats voor dit boek. Die zou gewoon in de huiskamer moeten slingeren, zodat iedereen het kan zien liggen en in kan kijken, want dit boek vraagt om (re)actie. Het boek is geschreven door de workshopleider van de workshop ‘God in de supermarkt’, Alfred Slomp. Voor de ‘beginner’ op de duurzame weg zal het boek vol met nieuwe inzichten staan. De ‘meer gevorderde’ zal vaker de reactie hebben, maar dat doe ik allang. Toch zal ook hij of zijn nog best verassende nieuwe dingen tegen komen. Lees verder
levensstijl
Eco of Ego?
Onlangs heb ik met veel plezier het inspirerende boek ‘Ego of Eco’ van Mariska van Doorn gelezen. Voor mij was het een feest van herkenning. Ze roept op tot verinnerlijking, omdat ze dit ziet als een voorwaarde tot bereidheid duurzaam te handelen. Lees verder
Druppel op de gloeiende plaat?
Als ik ergens een lezing geef over bijvoorbeeld de tien geboden voor het milieu of de ecologische voetafdruk wordt mij vaak de vraag gesteld: “Is het niet een druppel op de gloeiende plaat wat wij als individuen kunnen doen?” En dan wijzen ze op de industrie die toch veel meer CO2 uitstoot. Dat laatste is waar. Maar ook in en rondom het huis en vervoer is nog veel te halen door onze levensstijl aan te passen. Lees verder
Pelgrimeren
Vorige week liep ik met ongeveer 70 andere pelgrims ‘over water’. De pelgrimstocht, georganiseerd door de bisschoppelijke vastenactie, sloot zo naadloos aan bij het vastenactieproject “Schoon water verandert alles”. Lees verder
40 dagen groen
Afgelopen zondag heeft ons koor gezongen bij de carnavalsmis ter ere van het 4eelvium van de carnavalsvereniging bij ons in het dorp. De kerk zat afgeladen vol. Dat gebeurt anders alleen nog met kerstmis. Het was een mooie viering. De pastoor vertelde dat hem weleens wordt gevraagd of je mag lachen in de kerk. Hij antwoordt dan in de trant van, “als het niet zou mogen dan zou ik mijn werk niet kunnen doen”. We gaan allemaal door het leven met een lach en een traan. Er is in de kerk vaak veel aandacht voor de traan, maar we kunnen niet zonder de lach en ook daar is plaats voor in de kerk. We mogen, misschien wel moeten, het leven vieren. Lees verder
