God in de supermarkt

Een paar jaar geleden heb ik ze al een keer geïnterviewd: Alfred Slomp en Arjan Schoonhoven van de workshop ‘God in de supermarkt’. Nu is het er echt een keer van gekomen om de workshop zelf mee te doen. Ik moet zeggen, ik was onder de indruk. Nu voel ik me echt geen groentje meer op het gebied van keuzes maken in de supermarkt, maar tijdens de workshop word je toch weer even op scherp gezet.

Waar ligt jou prioriteit?

biologische-kipBij elke aankoop moeten we keuzes maken tussen lekker, goedkoop, gezond, milieuvriendelijk, diervriendelijk en eerlijk voor de producent, staat er op hun website. Na een inleiding gingen we (de deelnemers van de workshop) naar de supermarkt (dia) om kip te kopen. We kregen de keus tussen een gangbare kip, een beter leven kip, een vegetarische variant en een biologische kip. De prijzen per kilo stonden erbij. Nadat iedereen door middel van een gekleurde kaart zijn keus kenbaar had gemaakt vroeg Alfred (Arjan was er deze keer niet bij) naar de argumenten voor de keuze. Wat mij opviel was dat er veel mensen die kozen voor de biologische kip dit deden voor de smaak en de kwaliteit. De zorg voor een vruchtbare bodem, het afzien van bestrijdingsmiddelen in de biologische landbouw kwam bij de kip nog niet naar voren. Later tijdens de workshop wel.

Slavernij

tonys-cocolonelyGerechtigheid, een eerlijk loon voor de producent, is een belangrijk criterium voor Alfred en Arjan. Dit staat haaks op slavernij. En slavernij is nog steeds aan de orde van de dag, al noemen we dit misschien niet meer zo. In de cacao teelt worden nog steeds veel kindslaven ingezet. Alfred liet een filmpje zien. Het was schokkend. Voor ongeveer 250 euro kan een eigenaar van een cacao plantage een kind kopen om voor hem te werken. Het kind verdient niks, leeft niet meer bij zijn ouders en vaak zelfs niet meer in eigen land. Het eten van zomaar een reep chocola draagt dus bij aan het in standhouden van deze kinderslavernij. Dat is iets wat ik in ieder geval niet wil. Daarom ben ik zo blij met Tony Chocoloney, de slaafvrije chocola. Daar kun je zonder bijsmaak lekker van genieten. Maar daarmee ben je er nog niet.

Hoeveel slaven werken voor jou?

kindslaaf-cacaoOok bij de productie van koffie, thee (mijn favoriete drank), t-shirts, spijkerbroeken en andere kleding, computers, smartphones, energie en ………… zijn slaven, waaronder veel kinderen, voor ons aan het werk. Op slaveryfootprint.org kun je uitrekenen hoeveel slaven er voor jou aan het werk zijn. Ik heb de vragenlijst ingevuld, zonder de nuancering die hier en daar mogelijk, en schrok heel erg. Voor mij zijn er maar liefst 41 slaven aan het werk. De website geeft helaas geen informatie over hoe je dit zou kunnen verminderen. Maar duidelijk is dat er nog wel veel te verbeteren valt.

Share a seed

Iedereen die een moestuin heeft weet dat oogsten begint met zaaien. Zaden staan aan het begin van de voedselketen. Zonder zaden komt er domweg geen eten op ons bord. Maar van wie zijn de zaden eigenlijk?

share a seed vrouw

foto: Sascha de Boer, foto-expositie share a seed.

Vroeger was het logisch dat boeren zelf de zaden beheerden. Ze zaaiden ze, ze verzorgden het gewas en aan het eind van het seizoen konden ze het nieuwe zaad oogsten. Een deel werd gebruikt voor consumptie. Een ander deel, meestal de beste en grootste zaden, werden bewaard voor het volgende seizoen. Op deze manier pasten de gewassen zich ook geleidelijk aan de groeiomstandigheden aan.

Nu is het zo dat steeds meer zaden in handen zijn van grote zaadbedrijven. De kleine boeren in bijvoorbeeld Afrika zitten daar helemaal niet op te wachten. Het zijn geen commerciële boeren. Ze willen gewoon hun eigen families en eventueel wat meer dorpsgenoten voeden. Het ontbreekt hun echter nu aan kennis om hun gewassen aan te passen aan de klimaatverandering. Daarom heeft Oxfam Novib in Zimbabwe farmer field schools opgezet. Boeren kunnen zo weer onafhankelijk worden van de commerciële zaden en leren weer hun eigen speciale gewassen te verbeteren.

shareaseedaenmSascha de Boer heeft hier een prachtige foto-expositie over gemaakt. De foto’s spreken voor zich. Mooie vrouwen die trots zijn op hun zaden en vertellen wat voor positieve invloed de nieuwe kennis over zaad en het uitwisselen van zaden op hun leven heeft. Mijn dochter en ik hebben de kleine maar zeer mooie expositie in Rotterdam gezien en er echt van genoten. De vrouwen op de foto’s en hun verhalen raken je echt.

Wil je de expositie zelf nog zien, of een mooie ketting met zaadjes uit Zimbabwe bestellen kijk dan op www.shareaseed.nl, ook voor een korte, maar hele mooie en informatieve video.

Red onze zaden

genesis 1,29De natuur heeft geen eigenaar. Dat stelt Bionext, de Nederlandse Koepelorganisatie voor de biologische landbouw en voeding in haar strijd tegen patenten op groentezaden. Je kunt het ook anders tegen aan kijken. Bijbels gezien zou je kunnen zeggen dat de natuur van iedereen is, een gave van God. En God zei: “Hierbij geef Ik alle zaadvormende gewassen op de hele aardbodem aan jullie, en alle bomen met zaaddragende vruchten; zij zullen jullie tot voedsel dienen.” (Gen 1,29). Vanuit beide gezichtspunten is het echter ondenkbaar dat bedrijven eigenaar kunnen worden van natuurlijke eigenschappen. In Amerika kan dit al heel lang, en in Europa sinds vorig jaar ook, door een verruiming van de octrooiwet. Natuurlijke eigenschappen kunnen nu gepatenteerd worden als waren het uitvindingen.

Bedrijven worden daarmee eigenaar van alle zaden, vruchten en planten die de gepatenteerde eigenschap bezitten. Er is bijvoorbeeld een patent verleend op paprika’s met een natuurlijke weerstand tegen witte vlieg. Hiermee wordt het zaadbedrijf eigenaar van alle paprika’s met die eigenschap, ook al heeft het bedrijf al die andere rassen niet zelf ontwikkeld. Andere bedrijven mogen deze eigenschap dus niet meer vrij gebruiken in hun eigen rassen. En dat brengt de ontwikkeling van nieuwe rassen in gevaar (zie ook het filmpje onderaan). Kleinere zaadbedrijven die niet kunnen betalen voor de patenten worden uit de markt gedrukt. En daarmee komt niet alleen de diversiteit van ons voedsel in gevaar, maar krijgen enkele multinationals de controle over de wereldwijde zaad- en voedselproductie. Met name voor de biologische landbouw is dit een slechte ontwikkeling, want de grote zaadbedrijven zijn helemaal niet geïnteresseerd in biologische landbouw.

De grote zaadbedrijven zeggen dat octrooi nodig is om de investeringen terug te verdienen. Maar daarin voorziet het al jaren goed werkende systeem van het kwekersrecht ook. Het kweekbedrijf verdient door het exclusieve recht het ras te verkopen (bescherming van het ras), maar andere veredelingsbedrijven mogen het ras wel gebruiken om mee te kruisen, om zo weer betere rassen te ontwikkelen. Bij een patent mag dit laatste niet en daardoor stagneert de ontwikkeling van nieuwe rassen wereldwijd.

no patentEr gebeuren rare dingen. Zo heeft Monsanto een patent gekregen op broccoli met een extra lange stronk, wat makkelijk is bij de oogst. Een Nederlandse biologische plantenveredelaar had ook zo’n type broccoli, maar door het patent van Monsanto mag hij deze niet op de markt brengen.

Er groeit steeds meer verzet tegen deze plantpatenten, niet alleen in Nederland maar in heel Europa. De campagne van Bionext past dan ook in een bredere Europese campagne tegen patenten op natuurlijke planteigenschappen. En ook u kunt meehelpen om onze zaden te redden, door mee te doen met de actie van Bionext: wordt een filiaal van de grootste zaadbank.

“Alle zaadvormende gewassen en alle bomen met zaaddragende vruchten hebben we gekregen tot voedsel, niet tot eenzijdige rijkdom en macht.”

Cabaretier en tv-presentator Arjen Lubach besprak het onderwerp vorig jaar (maart 2015) in zijn show Zondag met Lubach.

Notenburgers

Zoals ik al eerder schreef eten we tijdens de vastenperiode vegetarisch. En ik moet zeggen het bevalt ons goed. Nu moet ik bekennen dat ik wel een gemakskoker ben. Dat wil niet zeggen dat ik uit pakjes en zakjes kook, maar wel dat een maaltijd in ongeveer een half uur op tafel moet kunnen staan (behalve bij ovenschotels). Daarom maak ik zo nu en dan een voorraad noten-, gierst- of linzenburgers en vries die in. Daar gebruik ik uiteraard bijenwasdoek voor. Het is lekker makkelijk als je zo’n burger gewoon uit de vriezer kunt halen. Vijf minuten bakken aan elke kant  in een beetje olijfolie (nadat die ontdooit is natuurlijk) en klaar. De notenburgers zijn het meest in trek. Daarom hier het recept voor 4 burgers.

175 gram gemengde noten
2 eetlepels sesamzaad
1 ui (of twee als ze klein zijn)
1 teentje knoflook
1 theelepel bouillonpoeder
1 ei
1 eetlepel olijfolie

Rooster de noten in een droge koekenpan. Laat ze in een kom even afkoelen. Rooster ondertussen het sesamzaad in dezelfde koekenpan en doe deze in een grote kom.
Snipper en fruit de ui en de knoflook in 1 eetlepel olijfolie in dezelfde koekenpan.

Maal de noten fijn met een molentje en voeg de gemalen noten toe aan het sesamzaad. Voeg de bouillonpoeder toe en roer het geheel even om. Voeg de ui en knoflook toe. Alles goed door elkaar roeren. Klop het ei los en roer dit ook door het notenmengsel. Maak er een stevige bal van en verdeel deze in vieren. Maak van elke portie een platte burger.

Het roosteren van de noten is niet persé nodig, maar geeft wel veel meer smaak aan de burgers. Dit is een basisrecept en geeft al heel smakelijke burgers. Uiteraard kun je zelf nog eindeloos variëren met bijvoorbeeld extra zonnebloempitten, en/of pompoenpitten (ook even roosteren van te voren), of met gemberpoeder, kokos en ketjap voor een oosters tintje.

Noten zijn volwaardige vleesvervangers. Ze leveren eiwitten, ijzer, vitamine E en B-vitamines en vooral onverzadigde vetten.

Eet smakelijk.

Vreugdevolle soberheid

Gister was het aswoensdag en is de vastentijd begonnen, een periode waarin christenen zich innerlijk voorbereiden op Pasen. Van thuis heb ik het vasten meegekregen. Wij aten bij het ontbijt de eerste boterham met tevredenheid (zonder beleg) en dan ging er een dubbeltje in het spaarpotje voor “Gast aan tafel”.

Geen vlees

In ons gezin proberen we ook elk jaar een vorm van vasten te vinden. Al heel lang doen we tijdens de vastentijd geen rozijntjes in de yoghurt. Dat was toen de kinderen klein waren een makkelijke manier om toch iets soberder te leven en voor hun heel begrijpelijk. We doen het nog steeds. Maar we zoeken ook naar andere manieren. Daarbij staat de zorg voor de schepping centraal. Zo zijn we vorig jaar gaan CO2 vasten. Omdat we geen auto hebben kwamen we uit, heel traditioneel, op geen vlees eten. Dit jaar gaan we in het kader van het vastenactie project, ‘Water, bron van alle leven’, watervasten. En wat blijkt, ………dat kun je veel beter doen door geen vlees te eten dan door korter of minder te douchen. We staan er vaak niet zo bij stil, maar de productie van onze kleding en voedsel vraagt heel veel water, met name vlees. 15.000 liter voor een kilo rundvlees is niet niks. Met dat water kun je 300 keer douchen!!

koolmeesegel-hotel-beer

Vasten en bidden

Aanstaande zondag lezen we het bijbelverhaal dat Jezus de woestijn in ging om te vasten en te bidden. Alja Tollefsen, een lid van het theologisch elftal van Trouw, zegt dat alle nadruk op het vasten werd gelegd, maar het ging natuurlijk om het bidden (Trouw 6 feb 2015). Je richten op God en reflecteren op wat je als mens aan het doen bent. Reflectie en bezinning kunnen leiden naar soberheid en dat is iets anders dan alleen maar droog brood en water. Soberheid zou je misschien wel een vreugdevolle deugd kunnen noemen. Paus Franciscus zegt in de encycliek Laudato Si “De christelijke spiritualiteit houdt een groei in soberheid en een vermogen om met weinig te genieten voor. Het is een terugkeer naar de eenvoud die het ons mogelijk maakt stil te staan om te genieten van de kleine dingen, te danken voor de mogelijkheden die het leven biedt, zonder ons te hechten aan wat wij hebben, of treurig te worden om wat wij niet bezitten.”

DSCN0809 lieveheers-001OLYMPUS DIGITAL CAMERA

Vreugdevolle soberheid

In hetzelfde artikel in Trouw zegt Bisschop de Korte dat hij in de traditie van het vasten nog altijd een belangrijke kritiek op de consumptiemaatschappij ziet: “Bezitten wij de dingen, of worden wij door de dingen bezeten?” Bewust beleefde soberheid werkt bevrijdend, zegt de paus. Dan word je minder vatbaar voor alle prikkels uit de consumptiemaatschappij en hoef je niet zo nodig met alles mee te doen. “Zij die van ieder ogenblik genieten en dit beter beleven, zijn degenen die ophouden hier en daar iets op te pikken en daarbij altijd zoeken wat zij niet hebben. Je ervaart dan wat het betekent iedere persoon en ieder ding te waarderen, je leert vertrouwd te raken met de eenvoudigste dingen en weet er van te genieten.” Ik heb al vaker geschreven dat ik iets hiervan ervaar in onze fietskampeer-vakanties. Maar wat zou het mooi zijn als je dat elke dag mag ervaren. De vastentijd is in ieder geval een mooie periode om te oefenen in vreugdevolle soberheid.

Bag and buy

Twee weken geleden ben ik naar de opening van Bag & Buy in Utrecht geweest. Emily -Jane Lowe, die het boek Leven zonder afval, schreef verrichtte de openingshandeling en zei dat ze zo ontzettend blij is met de realisatie van deze winkel. Het was haar wens om de eerste ‘verpakkingsvrije’ winkel in Nederland te openen. Dat dát niet gelukt is vond ze niet zo erg. Bag & Buy in Utrecht is de tweede. Opgeweckt Noord in Groningen ging ze net een paar maanden voor.

Bag&BuyAls je bij de winkel in de Twijnstraat boodschappen gaat doen moet je je eigen zakjes, potjes of flesjes meenemen. Alle waren van pasta’s, noten en zaden, bonen, thee en koffie, kruiden en oliën worden los aangeboden. Je bent dus niet meer afhankelijk van voorverpakte hoeveelheden. Je kunt helemaal vrij zelf bepalen hoeveel je waarvan wilt hebben.

De winkel vergt wel een grote zelfredzaamheid en veel tijd van de klanten. Je moet niet denken dat je even naar binnen glipt, snel wat uit het schap pakt, betaalt en weer buiten staat. Eerst moet je je lege potten, flessen, of zakken wegen en hierop een sticker met barcode en gewicht plakken. Vervolgens ga je ze vullen. Het is dan veel lezen geblazen. Op elke dispenser staat nauwkeurig wat erin zit, of het bio of eko is (of niet, dan staat er niks bij) en de prijs per 100gr of per kilo. Het lastigste is dat je precies moet onthouden wat in welke pot of zak zit (Bij een glazen pot kun je dit nog zien, maar bij een katoenen zak niet). Eenmaal gevuld weeg je de pot of zak opnieuw en dan moet je op de display van de weegschaal het juiste product selecteren.

Bag&buy 2Ik moet zeggen dat laatste viel niet mee. Via een keuzemenu op de weegschaal moet je je product zien te vinden. Maar had ik nu milde muesli, of gemengde muesli? Mijn muesli was bio, maar die kon ik op het scherm van de weegschaal niet terugvinden. Als het druk is in de winkel voel je de druk van al die wachtenden die ook hun product willen wegen. Dat werkt natuurlijk niet mee als je het allemaal even niet kunt vinden.

Ik juich het concept van harte toe. Maar de winkel beperkt zich tot droge levensmiddelen en oliën. En natuurlijk scheelt dit al in de afvalberg die je anders in huis haalt. Bij ons komt het meeste plastic echter in huis via de vegetarische producten die vaak ‘vochtig’ zijn en de zuivel. Die zou ik graag zonder plastic verpakking willen kopen. Emily gaat dan zover dat ze ook zelf haar vegetarische burgers maakt. Voor mij is dat eerlijk gezegd nog een stap te ver. Al hoewel, de notenburgers maak ik al helemaal zelf van noten uit de Bag & Buy.