Het besef dat we duurzamer, zorgzamer met de Aarde en al haar bewoners (ook planten en dieren) om moeten gaan dan we nu doen, groeit gelukkig. Over dit onderwerp verschijnt het ene boek na het andere, meestal vanuit een bepaalde discipline, de economie, de landbouw, religie. Maar in het boek ‘Laat de aarde juichen’; duurzaam beheer van de schepping worden deze disciplines gecombineerd. In het boek staat een belangrijke vraag centraal: Hoe kunnen we ervoor zorgen dat de aarde een bewoonbare plek blijft of weer wordt, niet alleen voor de mensen, maar voor alle levende wezens op aarde. Zowel met de titel als met deze vraag geeft het boek blijk van een positieve insteek, namelijk dat het kan, het is mogelijk. De vraag is hoe. Hoe kan er vanuit de traditie van het christelijk geloof hier een antwoord op worden geformuleerd en kan er een nieuw handelingsperspectief worden ontwikkeld? En wat heeft dit dan te zeggen voor de economie, de landbouw, de handel, de politiek. Met name door deze combinatie van ‘theorie en praktijk’, vond ik het boek verrijkend voor de gedachtenvorming. Lees verder
duurzaamheid
Mens erger je niet, zaai schoonheid
Afgelopen weekend moest ik weer aan een avond in Zoetermeer denken. Bij een bijeenkomst hadden we een mooi gesprek gehad over het gedachtengoed van de encycliek Laudato si’ en het gebed voor de Aarde dat daarin staat. Bij de vraag wat deze avond je gebracht had antwoordde iemand: “Ik ga schoonheid zaaien.” Ik vond het een verrassend antwoord en moest daar weer aan denken, omdat ik me dit weekend ergerde aan een paginagrote klimaatadvertentie van de rijksoverheid in Trouw (daarover straks meer). Ik bedacht me dat schoonheid zaaien niet alleen de wereld mooier maakt, maar ook jezelf goed doet. Met ergeren schiet je immers niks op. Daar heb je vooral zelf last van. Daarom is het goed om je elke keer weer te focussen op schoonheid zaaien. Of anders gezegd, duurzaamheid positief benaderen, het is geen keuze tégen vervuiling en vernietiging maar een keuze vóór een leefbare Aarde. Lees verder
Twee losse zomerflodders
Lieve lezers,
Het is niet echt mijn gewoonte om jullie ‘persoonlijk’ aan te spreken. Vandaag maak ik een uitzondering. Ik merk namelijk dat het schrijven van mijn blog elke twee weken me op het moment best wel zwaar valt. Ik sta half in vakantiestand en had/heb de mantelzorg voor mijn moeder die twee weken geleden geopereerd is. Mijn hoofd staat er gewoon niet naar en daarom las ik maar een pauze in.
Vandaag toch nog twee losse flodders over duurzaam kamperen en dankbaarheid. Lees verder
Wees tevreden
Vorige week zag ik tijdens het hardlopen in het bos een pamflet op een boom. Nieuwsgierig bleef ik even staan om te kijken wat het was: Tien geboden voor het klimaat. Links een kolom met ‘Gij zult…..’ en rechts een kolom ‘stoppen met…….’. In de linker kolom stond bovenaan ‘tevreden zijn met wat je hebt’. Dat trof mij. Lees verder
Door de wereld gaat een woord
Door de wereld gaat een woord, klonk afgelopen zondag als slotlied in de Nicolaaskerk in Haren. Daar zong ik, samen met mijn vader, als gastcantor. ‘Het woord’ neem ik mee naar Driebergen. Daar zingen we het aanstaande zondag als openingslied in de Sint Petrus’ bandenkerk, waar ik dan voor mag gaan. Lees verder