Laat je verwonderen

Met de kerstdagen waren we bij mijn broer in Boerakker. Gewoon gezellig met de familie; samen muziek maken en zingen (4 stemmig, niet altijd even zuiver maar wel leuk), spelletjes doen en natuurlijk lekker eten. Ondanks het natte en winderige weer hebben we nog een mooie wandeling door de modder gemaakt in de onlanden van het Westerkwartier. Maar de grootste verassing was toch wat ik tegenkwam op weg naar de bushalte om weer naar huis te gaan. Lees verder

Wij hebben een huisspin

“Hebben jullie een huisdier”, word je soms gevraagd. “Ja,” zeg ik dan, “wij hebben een poes.” Dat past in het beeld van wat men verwacht, een poes, hond, konijn, cavia, hamster, muizen, goudvis, (water)schildpad, kanarie of kippen. Er zijn ook mensen die antwoorden dat ze geen huisdier hebben. Dat denken ze tenminste. In een gemiddelde woning huizen meer dan honderd soorten spinnen, luizen, muggen en kevers. We leven in een natuurlijke rijkdom zonder naar buiten te hoeven, stond deze week in de krant. Lees verder

Help, de insecten

Help, de insecten verdwijnen. In 30 jaar zijn hun aantallen met 75% afgenomen. De insecten worden als de hoeksteen van ecosystemen beschouwd. De achteruitgang van weide- en zangvogels kan niet los gezien worden van het teruglopend aantal insecten. Alles hangt met alles samen. Als het slecht gaat met één soort, zal dit een effect op andere soorten hebben. Lees verder

Natuur voor ons welzijn

De vorige keer schreef ik over magic moments. Momenten waarop je je ineens één weet met al het leven om je heen. Ik noemde het verbonden zijn met de Aarde, met de natuur. Hierop kwam een mooie reactie: “Natuur is mooi. Ik zou eerder zeggen dat wij daar letterlijk deel van uitmaken. ‘Verbonden zijn’ impliceert dat we ‘anders’ zijn, er ‘buiten’ staan.” Zo zie je maar weer hoe moeilijk het is om de goede woorden te vinden. Want ik bedoelde wel degelijk te schrijven dat we natuur zijn. We zijn natuur. Lees verder

Korstmos

Op de ochtend van Hemelvaart gingen we, vanuit alle locaties van de parochie, op weg naar Doorn. We begonnen met een kort moment van inkeer om stil te staan bij het hoogfeest van Hemelvaart. Het mooie hiervan was dat het fietstochtje meer werd, dan gezellig samen fietsen. Het werd een symbool voor de weg die wij elke dag gaan, heel ons leven. We werden erop uitgestuurd met de volgende woorden. Lees verder