De kaft wekt al het verlangen om te gaan wandelen. Wat zou ik graag dat weggetje aflopen. Het boek ‘Met lichte tred’ van Ton Lemaire is aan de ene kant een uitnodiging om naar buiten te gaan, om je al wandelend te laten opnemen in je omgeving. Aan de andere kant is het een aanklacht tegen het vooruitgangsdenken; de vlucht vooruit, waarin alles meer en sneller moet. Het is een mooi boek om te lezen in de adventsperiode, een tijd waarin we verlangend uitzien naar …… ja, naar wat eigenlijk? Lees verder
Wandelen
C2C
C2C staat voor mij voor Cradle to cradle. Toen ik een e-mail van mijn broer kreeg met onderwerp C2C werd ik in eerste instantie op het verkeerde been gezet. Hij vroeg of ik mee wilde om het derde deel van de Coast to Coast walk te lopen. Hij wilde de reis opnemen in zijn aanbod van wandelreizen van zijn reisbureau Agro Natura. Ik mocht mee met de uitprobeer groep. Daar kon ik echt geen nee tegen zeggen, want…. Lees verder
Schiermonnikoog
Het was een heerlijk snoepreisje vooraf om de vakantie mee te beginnen; vier dagen Schiermonnikoog. Wat is het toch een heerlijk eiland. De boot van de vrijdagochtend was best vol. Met moeite kon ik nog een plekje vinden op het dek. Ik krijg bij het zien van al die mensen visioenen van hordes mensen waar ik, heel egoïstisch, liever alleen wil zijn. Maar het is de magie van Schier, dat dat dus gewoon kan. Lees verder
Pelgrimeren
Vorige week liep ik met ongeveer 70 andere pelgrims ‘over water’. De pelgrimstocht, georganiseerd door de bisschoppelijke vastenactie, sloot zo naadloos aan bij het vastenactieproject “Schoon water verandert alles”. Lees verder
Dwalen op de kwelder
Dit jaar had de vakantie een verrukkelijk toetje; nog een paar dagen kamperen op Schiermonnikoog. Schier is mijn meest geliefde Waddeneiland. Op de afgeladen volle boot dacht ik nog: “Mijn god, is dit wel een goed idee? Wat moet ik op Schier met zoveel mensen?” Zij gingen echter niet waar ik ging. Lees verder