Twee weken geleden heb ik de St. Cuthbert’s way gelopen, een ‘pelgrimsroute’ op de grens van Schotland en Engeland. St. Cuthbert was een monnik en werd in 664 prior van het klooster in Melrose. In 687 overleed hij en werd hij begraven op Lindisfarne (Holy Island). De St. Cuthbert’s way verbindt deze twee plaatsen met elkaar. Agronatura heeft daar een heel mooi wandelprogramma omheen gemaakt. Lees verder
Auteur: mtiemens
Wandelend Bosk in Leeuwarden
In het boek ‘De koning van Katoren’ van Jan Terlouw schuifelen de kerken er lustig op los. Schuifelende kerken zult u in Leeuwarden niet aantreffen, maar wandelende bomen kunt u daar deze zomer zomaar tegenkomen. Lees verder
Dat een nieuwe wereld komen zal
Vandaag, 15 mei 2022, wordt Titus Brandsma, pater en Karmeliet, in Rome heilig verklaard. Hij was een werktuig van vrede, met name tijdens de Tweede wereldoorlog. Hij deed wat Jezus in het evangelie van vandaag zijn leerlingen opdraagt, namelijk elkaar lief te hebben, zoals hij hen lief heeft. Een onvoorwaardelijke liefde die vraagt om een luisterende en dienende houding. Dat is ook de boodschap voor ons. Zo te leven dat een nieuwe wereld komen zal. Een wereld die we zelf mogelijk kunnen maken als we trouw blijven aan God. Met die boodschap reizen Paulus en Barnabas, soms met gevaar voor eigen leven, van hot naar her door het nabije oosten, om de nieuwe leerlingen te steunen in hun volharding in het geloof.
Dit was mijn inleiding gister bij de woord en communieviering in de Sint Petrus’s banden in Driebergen. In de overweging borduurde ik voort op de mijn blog van vorige week.
Titus Brandsma, blijvend zoekend naar het goede
Op de website van Kerk en Milieu kwam ik de onderstaande tekst van Titus Brandsma tegen. Ik werd er direct door geraakt, want die sloot zo mooi aan bij het gevoel van afgelopen weekend toen we met het hele gezin door het Groene Hart fietsten. Een moederdag om nooit te vergeten. Lees verder
Moederdag
Volgende week zondag is het moederdag. Toen de kinderen nog op de lagere school zaten kreeg ik thee op bed en natuurlijk de op school gemaakte cadeautjes voor de allerliefste mama. Mijn kettingen hangen nog steeds aan een mooie geverfde kleerhanger met vrolijke dolfijntjes in top. Een blijvende herinnering aan de die dierbare momenten met het hele gezin op bed. Het meest genoot ik van de verwachtingsvolle gezichtjes van de kinderen. Zou mama het mooi vinden? Altijd, want je voelde dat het met liefde was gemaakt.
Nu zijn de kinderen groot en het huis uit en hebben we niks meer met moederdag. Maar ik bedacht me, we kunnen natuurlijk wel iets doen voor onze aller moeder; zuster moeder aarde, die ons hoedt en voedt. Lees verder
GroenGeloven 